Snøhetta یک استودیو معماری است که برای ساختمانی اختصاص‌یافته به رئیس‌جمهور آمریکایی تئودور روزولت، یک بام سبز شبیه تپه را روی حجم‌هایی از چوب و خاک طراحی کرده است؛ طرحی که آن را به چشم‌انداز موج‌دار داکوتای شمالی در آمریکا پیوند می‌دهد.این پروژه در یک تپه (butte) در خارج از شهر مدورا در داکوتای شمالی واقع شده است و Theodore Roosevelt Presidential Library رو به یک پارک ملی دارد که آن نیز نام بیست‌ و ششمین رئیس‌جمهور ایالات متحده را بر خود دارد.این ساختمان با مساحت ۹۵٬۰۰۰ فوت مربع دارای یک بام سبز است که روی حجم‌های داخلی امتداد یافته و با زمین ادغام می‌شود؛ به‌طوری‌که با تپه‌ها و دشت‌های منطقه بدلندز داکوتای شمالی هماهنگ است—منطقه‌ای با دره‌ها، گلوگاه‌ها و تپه‌های منفرد (butte) که نتیجه فرسایش باستانی هستند.

Snøhetta ساخت Theodore Roosevelt Presidential Library را در داکوتای شمالی به پایان رسانده است.به گفتهٔ Snøhetta، این سازه به‌گونه‌ای طراحی شده که با سایت پروژه هماهنگ باشد، اما در عین حال نیز برجسته و قابل‌تشخیص بماند. تیم طراحی نمی‌خواست بنا «بیگانه» یا ناهماهنگ به نظر برسد، بلکه می‌خواست حضوری داشته باشد که بازتابی از کهن‌بودن تپه‌های موج‌دار منطقه باشد.کریگ دایکِرز (Craig Dykers)، یکی از شرکای بنیان‌گذار Snøhetta، در گفت‌وگو با Dezeen گفت:«این مکان نسبتاً برجسته‌ای است و ما نمی‌خواستیم چیزی شبیه یک موجود بیگانه بسازیم که انگار از جایی دیگر آمده و اینجا فرود آمده است.»

او افزود:«با این حال، همین کیفیت را هم دارد—احساس می‌شود از جایی دیگر آمده، اما در عین حال همیشه اینجا بوده است.»

این سازه مشرف به منطقهٔ بدلندز داکوتای شمالی قرار گرفته است.اگرچه تئودور روزولت اهل نیویورک بود، اما در دوره‌ای از سوگواری به مدورا سفر کرده بود.کریگ دایکِرز (Craig Dykers) و میشل دِلق (Michelle Delk)، شرکای Snøhetta، در گفت‌وگو با مجله معماری Dezeen صحبت می‌کردند، در حالی‌که منتظر قطاری بودند که رئیس‌جمهور Donald Trump را برای مراسم افتتاحیه ۱ ژوئیه به محل پروژه می‌آورد؛ مسیری مشابه همان خط ریلی که روزولت در اوایل قرن بیستم از آن استفاده می‌کرد.

این پروژه شامل محوطه‌سازی گسترده و یک حلقه از مسیرهای پیاده‌روی است.ساختمان از دو حجم داخلی تشکیل شده که توسط یک فضای بازِ گذر (بریزوی) از هم جدا شده‌اند و زیر یک بام بزرگ و شیب‌دار قرار دارند. دایکِرز کل این طرح را به یک برگ تشبیه کرده که روی دو سنگ‌ریزه قرار گرفته است.حجم کوچک‌تر شامل یک سالن تئاتر و کلاس‌های آموزشی است، در حالی‌که حجم بزرگ‌تر فضاهای گالری و یک کافه را در خود جای می‌دهد.در ابتدا قرار بود ساختمان در مرکز سایت ساخته شود، اما تیم طراحی آن را به بخش عقب سایت و نزدیک یک پرتگاه شیب‌دار منتقل کرد. این جابه‌جایی باعث شد چشم‌اندازهای طبیعی سایت بهتر دیده شوند و در بخش‌های مختلف پروژه از جمله در فضای بریزوی، روی بام سبز قابل‌پیاده‌روی و از طریق پنجره‌های دقیقاً جانمایی‌شده در گالری‌ها قاب‌بندی شوند.

یک سقف عظیم، دو حجم محصور ساختمان را پوشش می‌دهد.دایکِرز به مجله Dezeen گفته است که ترکیب این بام، مصالح محلی، فرم‌های معماری بومی و همچنین خارج‌کردن ساختمان از مرکز منظر (decen­tering)، باعث می‌شود این سازه عظیم کوچک‌تر و صمیمی‌تر به نظر برسد.او گفت: «ساختن چیزهای کوچک به‌گونه‌ای که بزرگ‌تر به نظر برسند آسان‌تر است، اما کوچک جلوه دادن چیزهای بزرگ سخت است. این کتابخانه، همان منظر است و منظر، همان کتابخانه است.»این جمله به رویکرد طراحی پروژه Theodore Roosevelt Presidential Library اشاره دارد که توسط Snøhetta اجرا شده است؛ رویکردی که بنا را عملاً با چشم‌انداز طبیعی یکی می‌کند.

دیوارهای خاک کوبیده (rammed earth) که از منابع محلی تهیه شده‌اند، فضای ورودی و گذرگاه عظیم ساختمان را پوشش می‌دهند.سقف سبزِ شیب‌دار دارای زیرسقف چوبیِ پنل‌بندی‌شده است، در حالی‌که فضای بریزوی با دیوارهای عظیم خاک کوبیده شکل گرفته که خاک آن از همان منطقه جمع‌آوری شده است. در مقطع، این دیوارها بازتاب‌دهنده خطوط و لایه‌بندی‌هایی هستند که در توپوگرافی طبیعی منطقه دیده می‌شود.با استفاده از مدل‌های محاسباتی، تیم طراحی توانست سازه‌ای بسازد که به گفته خودشان به الگوهای ساخت‌وساز پیشا‌صنعتی شباهت دارد؛ هم در سنت‌های بومیان منطقه و هم در بناهای نخستین مهاجران اروپایی.

دایکِرز گفته است: «خاک و زمینی که روی بام استفاده شده، مثل یک خانهٔ سُدی (sod house) است که برای همه قابل تشخیص است. بنابراین همه این عناصر در عین ناآشنابودن ساختمان، بسیار آشنا هستند.»او ادامه داده: «در اصل، ما آن را همان‌طور طراحی کردیم که فردی که نسل‌ها در اینجا زندگی کرده باشد طراحی می‌کرد.»دایکِرز همچنین به استفاده از صفحات چوبی برای محافظت از بریزوی در برابر باد و جهت‌گیری ساختمان برای بهره‌گیری بهتر از نور طبیعی اشاره کرده است؛ از طریق پنجره‌های نما و نورگیرها، که برخی از آن‌ها با برآمدگی‌هایی از فولاد کورتن (Corten steel) روی سقف سبز مشخص شده‌اند.

نورگیرها (skylights) به روشن شدن مسیرهای حرکتی داخل ساختمان کمک می‌کنند.در فضای داخلی، سازه دارای عناصر سازه‌ای چوب انبوهِ نمایان (mass-timber) است و برخی دیوارها برای پاسخ به نیازهای عملکردی گالری‌ها با گچ (gypsum) پوشانده شده‌اند.ورودی‌ها نسبت به مسیرهایی که از پارکینگ به سمت ساختمان می‌آیند کمی جابه‌جا و خارج از محور مستقیم قرار گرفته‌اند؛ این موضوع باعث ایجاد حس کند شدن حرکت و تجربه‌ای تدریجی می‌شود، مشابه حس گشت‌وگذار در بدلندز.میشل دلق (Michelle Delk)، از شرکای Snøhetta، گفته است: «ما تلاش کردیم نوعی کند شدن حرکت و دعوت به خواندن دقیق‌تر این منظر را ایجاد کنیم.»

این ساختمان شامل کلاس‌ها، یک سالن تئاتر، گالری‌ها و یک کافه است.نورگیرهای اضافی از طریق چاهک‌های نور وارد فضا می‌شوند و به مسیرهای حرکتی متصل می‌گردند؛ این ارتباط از طریق یک سقف شبکه‌ای شش‌ضلعی برقرار می‌شود که در آن عناصر بتنیِ به‌کاررفته نیز قابل مشاهده هستند.در کنار استفاده از بتن کم‌کربن و چوب انبوه (mass timber)، پروژه همچنین از سیستم‌های انرژی خورشیدی و زمین‌گرمایی (geothermal) بهره می‌برد و دارای سامانه بازیافت آب فاضلاب نیز هست.

سازه‌های فولاد کورتن (Corten steel) در اطراف نورگیرهای بام سبز قرار گرفته‌اند.بام ساختمان همچنین شامل گیاهانی است که به‌صورت محلی و از طریق «پروژه گیاهان بومی» (Native Plant Project) توسط Snøhetta جمع‌آوری شده‌اند. مجموعه‌ای از مسیرها و سکوهای چوبی، که بخشی از آن‌ها دیواره‌دار هستند، از ساختمان منشعب می‌شوند و به بازدیدکنندگان اجازه می‌دهند چشم‌انداز را از نزدیک تجربه کنند.میشل دلق (Michelle Delk) گفته است: «این کار به ما اجازه داد بخش بزرگی از مراتع را حفظ و محافظت کنیم و در نهایت به سمت احیا و بازسازی آن حرکت کنیم.»

سقف ساختمان از زمین به‌تدریج بالا می‌آید.برخلاف Obama Presidential Center که اخیراً تکمیل شده، Theodore Roosevelt Presidential Library یک کتابخانه ریاست‌جمهوری رسمی تحت اداره دولت نیست و توسط گروهی از اهداکنندگان خصوصی تأمین مالی شده است.این سازه، برخلاف بسیاری از بناهای یادمانی، فاقد نمادپردازی بیرونی آشکار است و بیشتر بر نقش مرکزی تئودور روزولت در جنبش حفاظت از طبیعت در ایالات متحده تأکید دارد. در عین حال، برخی فضاهای نمایشگاهی نیز تاریخ و زمینه‌های مربوط به این شخصیت تاریخی را ارائه می‌دهند.

دایکِرز گفته است: «او تاریخ پیچیده‌ای در زمینه نژادپرستی و همچنین در رابطه با مردم بومی و قبایل داشت، اما در زمان خود کارهای زیادی انجام داد و در این معنا، بستری ایجاد کرد تا دیگران در آینده بتوانند بهتر عمل کنند.یکی از اهداف این کتابخانه این است که او را بیش از حد اسطوره‌سازی نکند، بلکه هم نقاط ضعف و هم دستاوردهایش را نشان دهد.»

دایکِرز همچنین گفته است: «ما توانستیم یک ساختمان بسیار پیشرفته و از نظر زیست‌محیطی حساس را در مکانی بسازیم که بسیاری فکر می‌کردند هرگز ممکن نیست؛ و این موضوع فضایی ایجاد می‌کند که افراد با دیدگاه‌های سیاسی مختلف بتوانند با یکدیگر گفت‌وگو کنند.»

این سازه با تعاملش با چشم‌انداز، به رئیس‌جمهور آمریکا ادای احترام می‌کند.تکمیل این پروژه در آستانهٔ جشن ۲۵۰مین سالگرد اعلامیهٔ استقلال ایالات متحده آمریکا انجام شده است. از دیگر اقدامات معماری هم‌زمان با این رویداد می‌توان به فهرستی از مکان‌های در معرض خطر و «غیرقابل جایگزین» در سراسر کشور اشاره کرد که توسط World Monuments Fund تهیه شده است.عکاسی این پروژه توسط نیک لهیوکس (Nic Lehoux) انجام شده است.