در طبقهی دوم یک خانهی قدیمی به سبک ادواردی در سانفرانسیسکو، اتاقی کوچک هست که قبلاً هم دفتر کار بود هم کمد لباسِ «مردیت پک»، اینفلوئنسر مد. قبلاً این اتاق را طوری چیده بود که بتواند کارهای خلاقانهاش را همانجا انجام بدهد. اما با گذشت زمان و وقتی فالوئرهایش بیشتر شد، فهمید که دیگر به میز و کامپیوتر نیازی ندارد و وقتش رسیده که این دوره از زندگی کاریاش را تمام کند و اتاق را کاملاً به یک رختکن شخصی تبدیل نماید.
چون اتاق کوچک بود، باید طوری طراحی میکرد که از هر سانتیمتری فضا استفاده کند؛ برای همین از بلندی سقفها کمک گرفت و وسایل را در اندازههای کوچک انتخاب کرد، طوری که هم راحت باشد و هم جاگیر نباشد. مردیت در مورد همهی جزئیات این تغییر صحبت کرده؛ از چوبرختهای مخصوصش گرفته تا قفسههای قابلبازشدن کفش که از آمازون خریده است؛ همان چیزهایی که باعث شد این اتاق به جایِ کاری دلچسب برای او تبدیل بشود.
برند محبوب او برای وسایل خانه در فضاهای کوچک:
با توجه به کمد لباسهای پک و همچنین دکوراسیون جدید، اتاق کمد-دفترش پر از رنگ شده است: دیوارها با رنگ گرم «وایت داو» از بنجامین مور پوشیده شدهاند که پسزمینهای برای یک مبلنیمکتیِ راهراه و یک صندلی آبیِ خاکستری از برند کولی هوم، به همراه قالیچهای طرحدار به رنگ گلبهی از برند سوئدیِ لِیِرِد است که تمام کف اتاق را پوشانده. پک دربارهی این وسایل میگوید: «وقتی برند کولی هوم را پیدا کردم، همهچیز برایم جا افتاد – عاشق این شدم که میتوانم همهچیز را سفارشی کنم، و صندلی و نیمکت هم نهایتاً دقیقاً همانهایی بودند که میخواستم.» بعد هم پردههایی با رنگهای ملایم انتخاب کرد که نور طبیعی را بهآرامی فیلتر کنند و نقشی آرامتر داشته باشند، تا تمرکز را از لباسهایش برندارند.
یک تختهی ایده با طرحهای گوناگون و یک عکسِ قدیمی، فضا را نه فقط برای خودش، بلکه برای خانوادهاش هم دلپذیر کرده است. شوهرش اندی و دخترش مادی، آخرِ روز کنار سگشان لوسی، همه جمع میشوند و با هم میخندند و خستگی درمیکنند.
سیستم ایکیا که لباسهایش را مرتب نگه میدارد:
برای اینکه همیشه مرتب باشد، پک لباسهایش را بر اساس فصل دستهبندی میکند و بهطورِ تقریبی آنها را بر اساس رنگ کنار هم میچیند (این کار باعث میشود موقع لباس پوشیدن، انتخاب کردن راحتتر و طبیعیتر باشد). او تصمیم گرفت از سیستمهای ذخیرهسازی «الوارلی» ایکیا استفاده کند تا قالبِ این نظم را داشته باشد؛ این سیستم از آلومینیوم محکم ساخته شده، میلههای آویزِ قابل تنظیم دارد و میتوان آن را با قفسههای کفش یا واحدهای دیگری که پایههای قابل تنظیم دارند، کامل کرد.
پک میگوید: «سیستمی میخواستم که چندتکه و قابل تغییر باشد – نه چیزی خیلی دائمی، در صورتی که روزی این اتاق نیاز داشت به چیز دیگری تبدیل شود.» لباسهای بلند و قدبلند را همیشه میآویزد و بقیهی لباسها را تا میکند. کیفها را هم روی بلندترین قفسه میگذارد. غیر از مرتبکردن بر اساس رنگ، لباسهایی را که بیشتر از همه دوست دارد بپوشد، در وسط و جلوی چشم میگذارد تا راحت بهدست بیایند.
قفسهی کفشِ ناگهانی (بداههای):
پس از اینکه چند قفسهی ساده و قابلبازشدن از آمازون اضافه کرد تا بتواند کلکسیون کفشهایش را در کمدهای توکار جای دهد، پک از حاشیهی بالای کمد هم بهخوبی استفاده کرد. او توضیح میدهد: «یک بار دیده بودم که کسی کفشهایش را از میلهی پرده آویزان کرده بود، و از آنجایی که نصب میله روی دیوارهای گچی خیلی کار راحتی نبود، تصمیم گرفتم آنها را روی همان لبهی تزیینی بالای کمد بگذارم.» به خوشحالی او، کفشها بهخوبی روی آن لبه تعادل پیدا کردند و جا گرفتند. پک اضافه میکند: «این یکی از آن اتفاقهای خوششانسی بود که بهنظر میرسد از قبل برنامهریزی شده بود.»
چوبرختهایی که به آنها قسم میخورد
متخصصان مرتبسازی خانه به چوبرختهای مخملی اعتقاد دارند، پس تعجبی ندارد که پک هم به آنها قسم میخورد. چوبرختهای محبوب او در بستههای ۳۰تایی عرضه میشوند، در چند رنگ مختلف موجودند و قیمتشان کمتر از ۲۰ دلار است. او میگوید: «هیچ لباسی از روی آنها نمیلغزد، و چون خیلی باریک هستند، میشود خیلی بیشتر لباس آویزان کرد (که همیشه یک امتیاز مثبت است).»
لباسهایی که این روزها بیشتر بهسراغشان میرود:
یک کمدِ افسانهای بدون لباس چه ارزشی دارد؟ این روزها پک به سمت لباسهایی گرایش پیدا کرده که حد واسط بین فصلها هستند و میشود آنها را در چند فصل مختلف پوشید؛ مثلاً یک کتبلوزِ خوشوزن از برند «تیلرز کیپ»، یک پیراهنِ کاربردی و دامنیِ لفافدار از «لن جینیک»، و یک شلوارِ چتربازی از «سنت کلیر سیزرز» که از روی یک سفرهی قدیمیِ خانوادگی دوخته شده است. او میگوید: «همهی اینها تعادلِ کاملی بین چندمنظوره بودن و شخصیت داشتن دارند، که من عاشقش هستم.» و کفشها؟ یک جفت کفشِ پاشنهدارِ مشکیِ قدیمی از سلین که با هر چیزی ست میشود. «اینها بهترین نوعِ پیدا کردنِ اجناسِ وینتیج هستند؛ بیزمان، اما با یک نمک و خاص بودن.» میتوان گفت که سبکِ طراحیِ داخلیِ پک هم همین طور است.
