آن‌ها می‌گویند همه‌چیز در تگزاس بزرگ‌تر است، و برای مشتریانِ طراح، شلبی کاکس، این موضوع درست از آب درآمد — حداقل تا آنجا که به مبلمان‌شان مربوط می‌شد. وقتی این زوج در ایالت «ستاره تنها» (تگزاس) زندگی می‌کردند، فضای زیادی برای پر کردن داشتند، بنابراین یک مبل فوق‌العاده بزرگ خریدند. این تا زمانی مشکلی نداشت که تصمیم گرفتند به نیوجرسی نقل مکان کنند. ناگهان، مبل راحتی چرمی‌شان به‌سختی در خانه جدیدشان به سبک تودور جا می‌شد، طوری که پشت آن تقریباً به پله‌ها می‌رسید. کاکس می‌گوید: «ما در نهایت تقریباً همه‌چیز را جایگزین کردیم چون ابعاد کاملاً نامتناسب بود.» او مأمور شده بود طبقه اصلی خانه را بازآفرینی کند.
طرح
اتاق نشیمن نیاز به یک چیدمان بازتر و دلگشاتر داشت. فضا باریک است، بنابراین کاکس می‌خواست مطمئن شود که مردم بتوانند به‌راحتی در آن رفت‌وآمد کنند. صاحبان خانه همچنین فضای باز زیادی برای بازی می‌خواستند، نه فقط برای فرزند خودشان بلکه برای همه پسرعموها و دخترعموهایی که آخر هفته‌ها به دیدارشان می‌آیند. خوشبختانه، اتاق ساختار خوبی داشت (یک شومینه بزرگ، کرکره‌های چوبی، قفسه‌های توکار). کاکس می‌گوید: «فقط نیاز داشت اینجا و آنجا کمی جذاب‌تر شود تا فوق‌العاده باشد.»
پس‌زمینه‌ای روح‌نواز و باز
کاکس با پوشاندن دیوارها با رنگ سفید محبوبش، «وایت داو» از بنجامین مور، فضا را روشن‌تر کرد. این طراح می‌گوید: «دقیقاً به اندازه کافی گرمی دارد که حس بسیار خشک و بی‌روح نداشته باشد.» او چراغ سقفی قدیمی را با یک فانوس ناگوچی آکاری عوض کرد. چون می‌دانست میز جلومبلی مستقیماً زیر آن قرار می‌گیرد، آن را پایین‌تر از یک چراغ سقفی معمولی آویزان کرد.
یک کابینت موسیقی
وقتی مشتریان کاکس واقعاً به نحوه استفاده‌شان از فضا فکر کردند، به طراح گفتند که به جای اختصاصی برای تلویزیون نیازی ندارند. او می‌گوید: «آن‌ها اهل مطالعه هستند، به‌علاوه اینکه از قبل یک تلویزیون در اتاق خوابشان دارند.» در عوض، آن‌ها صفحه نمایش را با یک کابینت بزرگ که به‌عنوان ایستگاه شنیدن موسیقی عمل می‌کند، عوض کردند. قفسه‌ها همه صفحه‌های گرامافون‌شان را در خود جای می‌دهند و حتی پریزهای تعبیه‌شده‌ای برای استریوی آن‌ها وجود دارد.
شومینه‌ای با پیوندهای خانوادگی
کاکس دور شومینه آجری را با کاشی‌هایی به سبک دلفت عوض کرد که با سبک تودورِ خانه هماهنگ‌تر و برای خانواده شخصی‌تر بود. او گل‌های دست‌نقاشی‌شده را تصادفی انتخاب نکرد: آن‌ها به ماه تولد هر عضو خانواده و همچنین ایالت‌هایی که در آن‌ها زندگی کرده‌اند اشاره دارند. برای کفِ شومینه، کاشی‌هایی از هیت انتخاب کرد که با رنگ کف‌های چوبی هماهنگ بود.
یک پوشش کامل پنجره
اگرچه کرکره‌های پنجره در وضعیت خوبی بودند، کاکس مشتریانش را متقاعد کرد که روی آن‌ها سایه‌بان‌های چوبی بافته‌شده اضافه کنند تا حریم خصوصی بیشتری فراهم شود. این طراح می‌گوید: «آن‌ها عملکرد و جذابیت بصری زیادی اضافه می‌کنند، مخصوصاً اینجا که ما رنگ‌های هم‌خانواده را انتخاب کردیم.» رنگ کاکائویی آن‌ها مستقیماً با قاب‌های اطراف ترکیب می‌شود، اما به گفته طراح، «نجوایی از بافت» را اضافه می‌کند.
مبلی که متناسب با ابعاد است
قدم اول برای دستیابی به یک اتاق نشیمن قابل‌زیست‌تر، کوچک کردن زیاد مبل با یک کاناپه سفارشی از طراحی خودش بود. کاکس به‌جای اینکه قطعه را مثل قبل به سمت شومینه بچرخاند، آن را طوری جهت داد که رو به اتاق بازی مجاور باشد. به این ترتیب، بزرگسالان مجبور نیستند سرشان را بچرخانند تا ببینند بچه‌ها چه کار می‌کنند. چون این فضا همچنین تا حدی به‌عنوان ورودی هم عمل می‌کند، طراح یک میز کنسول پشت مبل قرار داد تا محلی برای گذاشتن نامه‌ها و کلیدها باشد.
چیدمانی که تغییرش آسان است
یک صندلی راحتی قدیمی Jon Hjortdal و یک میز کناری چوبی بیشتر روزها رو به مبل قرار دارند. کاکس می‌خواست همه‌چیز دنج بماند (به یاد چرمِ لقمه‌ای) اما سبک هم باشد — به‌طور واقعی. وقتی قرارهای بازی به فضای بیشتری برای جست‌وخیز نیاز دارند، صاحبان خانه می‌توانند قطعات را از سر راه کنار بزنند. جابه‌جا کردن میز جلومبلی مدرن و کوتاه اختیاری است. این طراح می‌گوید: «من معمولاً به میزهای جلومبلی گرد گرایش دارم. از نظر بصری نرم‌تر است، و وقتی فضایی را طراحی می‌کنیم که بچه‌های کوچک زیادی در آن بدوند، از گوشه‌های تیز پرهیز می‌کنیم.» این اولین بارش نبود که چنین کاری می‌کرد.
