شش سال از وقتی که سارلی ویلکاکس و همسرش به خانهٔ جدیدشان در فینیکس نقل مکان کردند میگذشت، اما هنوز نمیدانستند که با سقفهای سهمتری اتاق ناهارخوریشان چطور باید رفتار کنند. سارلی میگوید: «همه چیز در این اتاق خیلی کوچک به نظر میرسید.» کنار میز ناهارخوری، یک دیوار بلند وجود داشت که اولش یک بوفهٔ کوچک برای نگهداری وسایل گذاشته بودند، اما آن قطعه آنقدر کوچک بود که انگار نه بخشی از دکوراسیون اتاق است، نه جای مناسبی برای وسایل. تازه، ظرفهای سارلی هم توی آن جا نمیشد. برای اینکه این فضا را درست و حسابی مرتب کنند و از آن استفادهٔ بهتری ببرند، مجبور بودند بزرگتر فکر کنند؛ یعنی یک مبلمان بزرگ که هم نقش بارِ کوچکِ نوشیدنیها را داشته باشد، هم کمد و هم میز بوفه، و همهٔ این کارها را یکجا انجام دهد.
عددهای فرد را انتخاب کنید
از آنجایی که طول آن دیوار بلند اندازهٔ دقیقی نداشت (کمی کمتر از ۲ متر و ۷۰ سانتیمتر بود)، ویلکاکس برای انتخاب کابینت با چالش روبهرو شد. میگوید: «نمیخواستم کابینتها بیش از حد به داخل راهرو بیرون بزنند.» به همین دلیل، او چهار جعبه کابینت از فروشگاه آیکیا (از مجموعهٔ سکشن) انتخاب کرد: یکی به عرض ۹۰ سانتیمتر، یکی ۶۰ سانتیمتر و دو تای دیگر هر کدام ۳۳ سانتیمتر. برای اینکه این قطعههای جدا از هم، شبیه یک کابینت یکتکه و توکار به نظر برسند، از جلوهای چوبی با طرح منحنی (که عمداً با کابینتهای سادهتر آشپزخانه فرق داشت) استفاده کرد و آنها را به رنگ قهوهای گیلاسی درآورد. برای رویهٔ کابینت هم یک صفحهٔ سنگ کوارتز سفارش داد که رنگ آن تقریباً دقیقاً با دیوارهای سفید خانه هماهنگ بود تا همه چیز یکدست و بیدرز به چشم بیاید.
برای ذخیرهسازی فوقبراق، پایهها را حذف کنید
از آنجایی که ویلکاکس همیشه در حال گشتن در فروشگاههای دستدوم و بازارهای آنلاین برای پیدا کردن اشیای قدیمی و کلکسیونی است، به مرور زمان مجموعهٔ بزرگی از گلدانها جمع کرده بود. او به جایی نیاز داشت که هم این گنجینههایش را به نمایش بگذارد و هم لیوانهای نوشیدنی را در دسترس بگذارد. به همین دلیل، دو قفسهٔ شناور به طول حدود ۱ متر و ۸۰ سانتیمتر بالای کابینتها نصب کرد. او توضیح میدهد: «میخواستم از ارتفاع و طول آن دیوار استفاده کنم، وگرنه کابینتها خیلی بیربط به نظر میرسیدند.» از آنجایی که قفسههای سفارشی خیلی گران بودند، خودش دست به کار شد تا هم هزینه را کم کند و هم رنگ قفسهها را دقیقاً با درهای کابینت هماهنگ نماید. برای اینکه خطوط تمیزتر و سادهتری داشته باشد، تصمیم گرفت از هرگونه پایه یا براکت در زیر قفسهها استفاده نکند. این کار همچنین به او اجازه داد که از تختههای ضخیمتری استفاده کند و وزن بیشتری روی قفسهها بگذارد. (این قفسهها با اتصالاتی که در پشت تیرها تعبیه شده بود، محکم به دیوار پیچ شدند.)
با یک ترفند، یک ریل آشپزخانهٔ ارزانقیمت بسازید
ویلکاکس به شدت دنبال راهی بود که بتواند یک ریل (میلهی آویز) برنجی در اتاق ناهارخوری نصب کند، چون همیشه عاشق سبک آشپزخانههای سنتی انگلیسی بوده. اما هر چه در اینترنت گشت، قیمتها آنقدر بالا بود که از کل هزینهٔ بازسازی خانه هم بیشتر میشد. خوشبختانه او یک مزیت داشت: این ریل قرار نبود ظروف سنگین آشپزخانه را تحمل کند، فقط گاهی چند لیوان یا یک دسته گل خشک را روی آن آویزان کند، پس میتوانست خلاقیت به خرج دهد. او توضیح میدهد: «لولههای برنجی توخالی را همراه با قلابهایش از سایت آمازون پیدا کردم و دقیقاً همان ظاهری را داد که میخواستم.» تازه، نصب آن هم فوقالعاده آسان بود و با کمک چند حلقهی برنجی (که آن هم از آمازون خریده بود) در کمتر از نیمساعت انجام شد. حالا تختههای سرو غذا و دستمالهای پارچهای ویلکاکس جای خودشان را در این اتاق پیدا کردهاند.
