یک زوج که ده سال در خارج از کشور زندگی میکردند، از لندن به جزیرهی آملیا در فلوریدا نقل مکان کردند. آنها نزدیک یک منطقهٔ نیزار و بوتهزار ساحلی، خانهای دو طبقه ساختند که طراحی آن برگرفته از معماری ساحلی جنوب آمریکا در اواخر قرن نوزدهم بود. این زوج برای اینکه فضای داخلی خانه حالوهوای منطقهٔ کاتسوولدز انگلستان را داشته باشد و در عین حال به سبک جنوبی هم اشاره کند، از شرکت طراحی «تروی اسپرلین اینتریورز» کمک گرفتند.
همسر این خانواده که شاعر است، حالوهوای خاصی برای خانه میخواست و به طراحیهای خلاقانه و رویایی علاقه داشت. طراح داخلی، تروی اسپرلین، میگوید که او به همه چیز نگاهی رمانتیک و شاعرانه دارد. این زوج به جای اینکه خانه را به سبک باز و یکپارچه طراحی کنند، از آشپزخانههای اروپایی الهام گرفتند که هر بخش را مجزا و جداگانه طراحی میکنند. به همین دلیل، به سراغ برند «دوول کیتچنز» رفتند که فضایی جمعوجور و صمیمی دارد. هدف نهایی آنها این بود که خانهای گرم و دلنشین بسازند که در آن از بافتهای متنوع و المانهای کلاسیک استفاده شده باشد، اما در عین حال، امکانات و راحتی زندگی مدرن را هم داشته باشد.
چالش بزرگ تیم، جا دادن وسایل مدرن و ضروری آشپزخانه در این فضای قدیمینما بود. برای همین، ایدهای به ذهنشان رسید: یخچال را داخل یک کابینت بزرگ طراحی کنند که در پشت آن، راهرویی مخفی به انبار آشپزخانه وجود داشت. به همین دلیل بود که از سه در استفاده کردند. برخلاف کابینتهای ساده و تختِ دیگر، این گنجه قرار بود چشمگیرترین و مجللترین عنصر اتاق باشد. اسپرلین میگوید: «این گنجه واقعاً تبدیل به قطبنمای ما شد؛ یعنی همهچیز را حول محور آن طراحی کردیم.»
هدف این بود که فضایی شبیه به آشپزخانههای قدیمی انگلیسی در کلبهها خلق کنند، یعنی زمانی که مردم از قطعات مبلمان مانند کمدهای مخصوص نگهداری مواد غذایی استفاده میکردند. الکس گبیکه، مدیر خلاقیت، میگوید: «ابعاد یخچالهای قدیمی خیلی کوچک بود. ما از خودمان پرسیدیم اگر قرار بود برای این اتاق یک کمد بسازیم، در دههٔ ۱۹۲۰ چه شکلی میداشت؟ و آیا میشد در این داستان خیالی، یک گنجه را برای نگهداری مواد غذایی تغییر کاربری دهیم؟»
تیم نه تنها میخواست سیستم یخچال مدرن را پنهان کند، بلکه دسترسی به انباری مخفی که در پشت یک فاصلهٔ عجیب و باریک قرار داشت، کار دشواری بود. گبیکه توضیح میدهد: «انتقال این ایده از روی کاغذ به یک اجرای واقعی خیلی سخت بود؛ چون باید علاوه بر جای دادن یخچال و فریزر، یک راهروی مخفی به انبار هم درست میکردیم. میخواستیم گنجه کاملاً شبیه یک قطعه مبلمان به نظر برسد، به همین خاطر بارها در محل اندازهگیری کردیم، بارها نقشهها را با کامپیوتر دوباره کشیدیم و با دقت فراوان تزیینات چوبی، قالبها و یراقآلات را انتخاب کردیم.»
تیم طراحی برای اینکه گنجهای کاملاً اصیل و قدیمی بسازند، تحقیق زیادی کردند؛ عکسهای گنجههای عتیقه را به دقت بررسی کردند، از تزیینات کندهکاریشدهی شرکت «ون دایک» استفاده کردند و یراقآلات سفارشی هم از برند «کلاسیک براس» گرفتند. همهی این کارها برای این بود که این قطعه تا حد ممکن به نمونههای تاریخی نزدیک شود. پولینا پیگولوسکی، عکاس پروژه، در این باره میگوید: «این گنجه درست شبیه به آن چیزی است که در فیلم «شیر، جادوگر و کمد لباس» میبینیم؛ با آینههای قدیمی و جای قفلهای کلاسیکش.»
یک نجار محلی هم با محاسبات دقیق، قابهایی از چوب بلوط رنگشده ساخت که دور تا دور این گنجه را بگیرد و با جزیرهی وسط آشپزخانه که از سنگ مرمر «کالاکاتا گلد» ساخته شده بود، هماهنگ شود. همچنین یک چراغ آویز قابل تنظیم هم به فضا اضافه کردند که به سبک کلبهای حالوهوا میداد. رنگ طلاییِ گرم چوب طبیعی، تضاد زیبایی با رنگ سبزِ تیرهی تقریباً مشکی دیوارها (با رنگ «سلامندر» از برند بنجامین مور) و تختههای چوبیِ دیوار ایجاد کرد و فضا را گرمتر و دلنشینتر ساخت.
همهٔ این جزئیات برای این بود که آشپزخانه حالوهوایی نوستالژیک و قدیمی داشته باشد. کارفرمایان اصلاً امکانات مدرن نمیخواستند؛ حتی ترازوی قرمز رنگ آشپزخانه هم بدون سیم و دکمه است. اسپرلین میگوید: «آنها میخواستند این حس تاریخی نه فقط در ظاهر طراحی، بلکه در استفادهٔ روزمره از آشپزخانه هم جاری باشد.»
یک خانهٔ نوساز لزومی ندارد که همیشه قابلپیشبینی و تکراری باشد. وقتی این گنجه را از نزدیک ببینید، هرگز فکر نمیکنید که چیزی فراتر از یک قطعهٔ مبلمان عتیقه است. اسپرلین اضافه میکند: «دوستان همیشه شگفتزده میشوند وقتی میبینند که این گنجهٔ بلوط آمریکایی، در دل خود کلی شگفتیهای هوشمندانه پنهان کرده که به این فضای بسیار اروپایی و شیک، کمی حس فانتزی و خلاقیت اضافه میکند.»
