شاید خونهتان کوچک باشد، شبیه یک جعبهی کفشی باشد نه یک آپارتمان بزرگ و شیک، اما باز هم میتوانید آرزوی داشتن یک میز بزرگ و پر از مهمان را به واقعیت تبدیل کنید. البته ما هم خرید میزهای دستدوم با سبک قدیمی (مثل میزهای دهه۵۰ میلادی) را از سایتهایی مثل فیسبوک مارکتپلیس دوست داریم، ولی وقتی میخواهید جایی مناسب برای غذا خوردن درست کنید، این تنها راه نیست. امروزه برندهای مختلف، به اندازهی خانههای بزرگ، برای خانههای کوچک هم راهحلهای خلاقانه ارائه میدهند. بعضی میزها طوری طراحی شدهاند که بعد از استفاده جمع میشوند و انگار نه انگار که بودند، و صندلیهایشان را هم وقتی نیاز نیست، میتوانید کنار بگذارید. بعضی دیگر هم قابلیت کشیده شدن دارند و تا دو برابر اندازهی اولیهشان بزرگ میشوند. خلاصه هر چه نیاز داشته باشید، یک طراحی هوشمندانه پیدا میشود که دقیقاً مطابق خواستهتان باشد.ما چند مدل از بهترینهای این سبک را انتخاب کردهایم، از جمله یک میز قدیمی و پیدا شده در بازار دستدوم که واقعاً ذهن ما را درگیر کرده است.
آن یکی که جای پا خیلی زیادی دارد


این طرح، در واقع سه میز را در یک محصول به شما ارائه میدهد. در زیر رویهی میز، دو صفحهی اضافی در یک محفظهی نمدی قرار گرفتهاند که به راحتی میتوانید آنها را بیرون بکشید و میز را تا بیش از ۱۱۸ اینچ (حدود ۳ متر) بلند کنید – یعنی به اندازهای که تا ۱۲ نفر مهمان گرسنه دور آن جا بگیرند. یکی از بهترین نکاتش هم پایهی بسیار ساده و مینیمال آن است؛ طوری طراحی شده که هنگام غذا خوردن، دیگر خبری از کوبیده شدن زانوی شما به پایهی میز نیست!
آن میزی که ثابت میکند چوب میتواند نقشِ اصلی را بازی کند


این میز ناهارخوری با صفحهٔ چوبیِ یکدست، طولش از ۷۴/۸ اینچ (حدود ۱۹۰ سانتیمتر) تا ۹۴/۵ اینچ (حدود ۲۴۰ سانتیمتر) قابل تغییر است. پس در بلندترین حالت، به راحتی تا ۱۰ نفر دور آن جا میشوند (و اگر لازم باشد دوستتان، دوستپسر جدیدش را هم بیاورد، جا برای ۱۱ نفر هم هست!). نگران جای نگهداری از صفحههای اضافی هم نباشید؛ چون این میز برخلاف خیلی از مدلها، نیازی ندارد که صفحههای یدکی را در کمدی خلوت پنهان کنید. قطعات کشویی درون خود میز جا گرفتهاند و با یک اهرمِ سریع به راحتی بالا میآیند و میز را بزرگ میکنند.
آن میزی که نقش یک کنسول (میز باریک کنار دیوار) را هم بازی میکند



میزِ غولپیکر (Goliath) شاید بهترین انتخاب ما برای فضاهای کوچک باشد. در کوچکترین حالت، میتواند در راهروی ورودی خانه به عنوان یک میز باریک و تزیینی (کنسول) قرار بگیرد. اما وقتی همهی صفحههای اضافیاش را که تا پنج عدد هم میرسد، به آن وصل کنید، میتوانید همهی دوستهای صمیمیتان را به شام دعوت کنید. تنوع رنگهای این میز به طرز شگفتآوری با سبکهای مختلف دکوراسیون هماهنگ میشود – اما ما خودمان به رنگ «قرمز آجریِ روشن» (Rosso Aragosta) علاقهی خاصی داریم؛ همان قرمز آتشهایی که حسابی جلوه میکند و یک بیانیهی قوی در فضا ایجاد میکند.
آن میزی که جای نشیمنِ پنهان دارد



آمادهی یک شعبدهبازی باشید! اگر به دنبال یک میز چهارنفره هستید، این میزِ چهارگوش، در عین حال نقشِ نگهدارندهی صندلیهای ناهارخوری را هم دارد. صندلیها وقتی زیر میز جمع میشوند، فقط با دستگیرههای کوچکی که روی پایهی هر صندلی تعبیه شده، میتوان فهمید که کاربرد واقعیشان چیست. ضمن اینکه یک صفحهی اضافی هم برای موقعیکه تعداد مهمانها بیشتر شد، همراه میز وجود دارد.
آن میزی که شکلش را عوض میکند



پایههای پنلیِ این میز، ظاهری بسیار شیک و امروزی دارد و حسابی فضای خانه را به سبکِ اسکاندیناویایی (شمال اروپا) نزدیک میکند. در کوچکترین حالت، این میز یک سطح گرد دارد که چهار نفر به راحتی دور آن مینشینند. اما وقتی هر چهار صفحهی اضافیِ آن کنار هم قرار میگیرند، میز به شکل بیضی درمیآید و به راحتی تا ۱۰ نفر را جا میدهد. نکتهی حتی بهتر این که یک نیمکتِ همرنگ هم برای این میز وجود دارد که آن هم به همین راحتی جمع میشود.
آن میزی که کاملاً تخت میشود


اگر کاملاً مطمئن هستید که به هیچ وجه نمیتوانید یک میز ناهارخوری توی خانهتان جا بدهید، احتمالاً این میز نظرتان را عوض میکند. این میزِ تاشو، وقتی جمع میشود، فقط ۳ اینچ (حدود ۷/۵ سانتیمتر) ضخامت دارد! یعنی به اندازهی یک کتاب بزرگ. پس هر وقت به فضای خالیِ کف اتاق نیاز داشتید، میتوانید آن را زیر تختتان بگذارید و اصلاً فضا را اشغال نمیکند.
آن میزی که از دیوار بیرون میزند


این دیگر کارِ آیکیا است که برای فضاهای کوچک، طرحی نسبتاً شیک و جذاب ارائه بدهد. میزِ «بیورستا» (Bjursta) به دیوار متصل میشود و حتی وقتی که کشیده و بزرگ نشده باشد، یک طاقچهی کوچک دارد که میتوانید فنجان قهوهتان را روی آن بگذارید.
آن میزی که دوستِ طراحیبلَدِتان دربارهاش سؤال میکند

هوادارانِ میزهای قدیمی و کلکسیونی، خوب گوش کنید! این شاهکارِ زیبا که در دههٔ ۱۹۸۰ میلادی توسط «برنارد ووارنسون» طراحی شده، در چهار جهت کشیده میشود و علاوه بر میز ناهارخوری، به عنوان میزِ بازی هم کاربرد دارد. جزییاتِ این میز واقعاً چشمنواز است، از جمله بریدگیهای ظریف روی پایههایش که یادآور سبکِ هنری «آرت دکو» (هنر تزیینیِ اوایل قرن بیستم) هستند.






