برای اینکه فضای ناهارخوریتان دنج و صمیمی شود، نیازی به تابلوهای بزرگ و پرزرقوبرق با نوشتههای قلمفرنگی نیست. یک میز بلند و تا حدودی کهنهکار با چند خطوخش، صندلیهایی که پشتیشان یک پتو یا پوستمصنوعی گرم و راحت افتاده باشد، همراه با یک لوستر آویزان با نور کمتر، بهخوبی پیام صمیمیت را میرساند. اگرچه هیچ دستورالعمل دقیقی برای طراحی یک اتاق ناهارخوری دلپذیر وجود ندارد؛ جایی که مهمانها آنقدر حس خوبی داشته باشند که حتی بعد از جمع شدن سفره هم دلشان نیاید زود بروند، اما ما از بهترین نمونههای مدرن و روستایی کلی ایده و نکته یاد گرفتهایم. پس بیا، این بار بهجای تابلوهای کلیشهای، با این هشت پیشنهاد کاربردی، فضای ناهارخوریتان را متحول کنید.
صندلیهایی با رنگ یا جنس متفاوت کنار هم بچینید.
برای اینکه فضای ناهارخوری یکدفعه جان بگیرد و شخصیتی خاص پیدا کند، میتوانید مهمانها را به یک بازی جورچین صندلی دعوت کنید. وقتی صندلیها را با هم قاطی میکنید و هر کسی صندلی متفاوتی دارد، در واقع از مهمانها میخواهید که جای موردعلاقهشان را انتخاب کنند؛ همین کار ساده خودش تبدیل به یک جرقه برای شروع یک گفتوگوی تازه و جذاب بین جمع میشود. برای نمونه، لین فورد در خانهٔ روستایی خودش از صندلیهایی با طرح مشابه ولی رنگهای مختلف استفاده کرده و روی همهٔ آنها کوسنهای جداشدنی از جنس جوت (الیاف طبیعی) گذاشته تا با وجود تنوع رنگ، یک حس هماهنگی و یکپارچگی در فضا حفظ شود.
در فضای کوچک، سراغ انحنای میانهٔ قرن بروید.
در خانهٔ تابستانی کِلسي دودا در کنار دریاچهٔ میشیگان، تنها وسیلهٔ نویی که وجود دارد، میز ناهارخوری از برند استافر هوم است. اما وقتی این میز را کنار صندلیهای کناریِ برتویا با سبک مدرنِ میانهٔ قرن میچینید و یک گلدان یا چیدمان گیاهیِ زیبا و چشمگیر روی آن میگذارید، آنقدر این ترکیب هماهنگ و طبیعی به نظر میرسد که هر کسی فکر میکند تمام این وسایل را از دستدومفروشیها خریده، درحالیکه فقط یک قطعهٔ جدید دارد!
با پارچهٔ مخمل، یک درخشش و شکوه ملایم به فضا اضافه کنید.
یک راه ساده برای اینکه به فضای ناهارخوریتان سبک مدرنِ روستایی بدهید، این است که نقشها را بین دو وسیلهٔ اصلی (میز و صندلی) تقسیم کنید. به این معنا که از یک میز کلاسیک و بلندِ روستایی استفاده کنید، ولی در عوض صندلیهایی بسیار مدرن و امروزی دور آن بچینید. برای نمونه، معماران و طراحان آلن بارلیس و جسی گلدوارگ از دفتر بارلیسودلیک در یک خانه در منطقهٔ هادسون ولی، همین کار را کردهاند؛ آنها از یک میز طراحی شده توسط آندریانا شاماریس استفاده کردهاند و دور آن را با صندلیهای مخملی از پل مککاب پر کردهاند و به این ترتیب تعادل زیبایی بین رسمی و غیررسمی ایجاد کردهاند.
یا اینکه یک قالیچه با رنگهای جواهری (پررنگ و درخشان) انتخاب کنید.
طراح لوک هاویکس در اتاق ناهارخوری خانهٔ روستایی خود، رنگ بنفش را به ستارهٔ فضا تبدیل کرده و برای کفپوش، رنگی شبیه به شرابسانگریا را انتخاب کرده است. اگرچه این رنگ در فضایی که تیرکهای چوبی زیادی دارد، ممکن است بیش از حد تیره و سنگین به نظر برسد، اما او در گوشهٔ دیگر فضا با استفاده از پردههای بسیار نازک و سبک، تعادل را برقرار کرده و روشنایی را به اتاق برگردانده است.
با استفاده از برنج، یکنواختی چوب را بشکنید
اگر اصرار دارید که همهٔ وسایل ناهارخوریتان از جنس چوب باشد (میز و صندلیهای چوبی)، بهترین راه برای تازگی بخشیدن به فضا این است که از نورپردازی استفاده کنید تا یک پایاندهی تازه و متفاوت به اتاق بدهید. همانطور که لاتویا ایوت نشان میدهد، فلز برنج بهترین هماهنگی را با چوبهای نارنجیرنگ دارد، مخصوصاً وقتی روی میز کمی زبر و ناهموار باشد .
جای همه را گرم و راحت نگه دارید
اگرچه صندلیهای کاملاً روکشدار همیشه با سبک مدرنِ روستایی هماهنگ نیستند، اما شما همچنان میخواهید مهمانهایتان حس کنند که میتوانند راحت لم بدهند، استراحت کنند و مدت بیشتری بمانند. استفاده از پتوهای پوستمصنوعی این حس را به آنها میدهد. بنیانگذاران برند هاوکینز نیویورک در خانهٔ خود در نیویورک، روی هر صندلی یک پتو انداختهاند و نتیجه این شده که هر وعدهٔ غذایی، حس و حال یک مهمانی شبعید را دارد.
چیدمان ناهارخوری را ثابت و دائمی کنید
دانی میشل، استایلینگشناس حوزهٔ مد، وقتی تصمیم گرفت خانهاش در لسآنجلس را بازسازی کند، برای مشاوره به سراغ لین فورد، ملکهٔ طراحی مدرنِ روستایی، رفت. در همان گفتوگوهای اولیه، فورد به میشل دربارهٔ محصولی به نام شورکریت (SureCrete) گفت؛ نوعی پوشش نازکِ دیوار که بافتی شبیه به دیوارهای جزیرهٔ میکونوس در یونان به سطوح میدهد. در مورد خانهٔ میشل، این پوشش نه فقط روی دیوارها، بلکه روی نیمکتِ توکارِ ناهارخوری هم اجرا شد و جلوهای زیبا و خاص به فضا بخشید.
بشقابها را به دیوار آویزان کنید.
در این اتاق ناهارخوریِ خانهٔ روستایی استرالیایی، تنها چیزی که از چیدمان صندلیهای کتانی با رنگهای شربتی (نارنجی، صورتی و زردِ ملایم) جذابتر است، دیوارِ بشقابهاست. طبیعتاً این بشقابهای تزئینی فقط روی یک دیوار گچیِ ساده نصب نشدهاند؛ بلکه حتماً از تختههای چوبیِ شیاردار (شایپلپ) برای دیوار استفاده شده تا هماهنگی کامل با فضای روستایی داشته باشد و جلوهای گرم و اصیل به اتاق ببخشد.
