در جشنوارههای طراحی، همیشه انبوهی از مبل، صندلی، وسایل تزئینی و نورپردازی وجود دارد. ویراستارها (مثل خود من) به دنبال ترندهای جدید میگردند تا دربارهشان گزارش بنویسند، طراحان و خریداران هم به دنبال ایدههای تازه هستند تا در پروژهها یا فروشگاههایشان استفاده کنند، و بقیهٔ مردم هم که شاید فقط برای حال و هوای فضا سر میزنند. اوایل این ماه، در نمایشگاه سالانهٔ کپنهاگ به نام «سه روز طراحی»، من هم دقیقاً همین کار را میکردم. کلی یراقآلات زیبا و چراغهای آویز جالب آنجا بود، اما چیزی که مدام توجه من را جلب میکرد، غرفهها و نمایشگاههایی بودند که استفادهٔ خلاقانه و غیرمعمولی از محصولات و متریالها نشان میدادند؛ موادی که اغلب برای کاربردهای دیگری ساخته شدهاند. در اینجا پنج نمونهای که نظر من را جلب کرد، معرفی میکنم.
کابینتهایی که از کفپوش ساخته شدهاند
اوایل صبح سری به آپارتمان جدید داینزین زدم که توسط جان پاوسون، معمار سرشناس، طراحی شده بود. فضا حس و حالی آرام و روشن داشت، مثل یک کلیسای کوچک اسکاندیناوی ایی. در این آپارتمان، جدیدترین مجموعهای که پاوسون برای این برند ساخته بود، به نمایش گذاشته شده بود؛ مجموعهای به نام «مبلمان سفارشی پاوسون». بخش ناهارخوری این مجموعه اولین بار در سال ۱۹۹۲ طراحی شده بود، اما نسخهی ۲۰۲۴ آن با استفاده از چوب بلوط داینزین و با فاصلههای سایهدار بهروزرسانی شده است. بخش دیگر، مجموعهی نشیمن، کاملاً جدید است و از چوب صنوبر توپر، ساخت دانمارک، با رویههایی از پارچهی کواتراد ساخته شده.
هرچند خود این مجموعه خیلی چشمگیر بود، اما چیزی که بیشتر از همه توجهم را جلب کرد، آشپزخانهای بود که در گوشهی پشتی قرار داشت. این آشپزخانه با کابینتهای لایهای از برند گارده والسوئه تجهیز شده بود که توسط گروه معماری باکس طراحی شده و از چوب بلوط لایهای داینزین ساخته شده است. وقتی درهای کابینت را باز میکنید، میتوانید سازهی محکم داخلی را ببینید که در واقع همان تختههای کفپوش هستند، اما بهصورت عمودی قرار گرفتهاند. رویهی سادهی فلزی این کابینتها هم از روی میز آشپزخانهی خود پاوسون الهام گرفته شده است.
پنلهای آکوستیک ساخته شده از گیاهان
بعد از اینکه با قایق به منطقهی رفشالهاون رفتم، که قبلاً یک منطقهی صنعتی بود و حالا چندین استودیوی هنری و حتی رستوران معروف «نوما پروجکتز» در آن جا دارد، سوار قایق دیگری شدم که در بندر لنگر انداخته بود. اینجا بود که چندین عدل علف دریاچهای پیدا کردم که توسط شرکت دانمارکی «سوئول» استفاده میشود. این شرکت محصولات دوستدار محیطزیست را از این نوع علف دریایی میسازد. بهطور سنتی از این علف برای پوشش سقفهای کلبههای جزیرهی لائسو در دانمارک استفاده میشد، اما سوئول از آن پنلهای آکوستیک (جاذب صدا) میسازد که مزایای زیادی هم دارند: این پنلها میتوانند گرما و رطوبت را جذب کنند، کاملاً طبیعی و تجدیدپذیر هستند، در برابر آتش و کپک مقاوماند و حتی کربن را در خود ذخیره میکنند. این برند مدتی است که در اروپا فعالیت میکند، اما به تازگی با همکاری شرکت «اسپینیبک» در حال گسترش به بازار آمریکای شمالی است.
کاشی به عنوان قاب دور در
برند «کافمن کِرامیک» با همکاری استودیوی طراحی داخلی «فورس مژور» که در کپنهاگ مستقر است، مجموعهای از کاشیهای تازه طراحیشدهی خود را به نمایش گذاشت. این برند مدتی است که با سباستین هرکنر، طراح فوقستارهی آلمانی، همکاری میکند و چندین مدل از طرحهای او در این نمایشگاه دیده میشد، از جمله یک نیمکت سفالی جدید که بهخوبی دور شومینهها جای میگیرد. اما چیزی که بهنظرم خیلی جذابتر بود، نحوهی استفادهی این استودیو از طرحهای هرکنر بود: مثلاً کاشیهای شیبدار «آکوا» را بهعنوان لبههای آینه یا تزیین نیمهی پایینی دیوار به کار برده بودند، یا جداکنندههای اتاق «ساحل» را بهعنوان دیوار ورودی استفاده کردند، و حتی کاشیهای «صابون» را بهصورت زیورآلاتی پای میزها به کار بردند. اما جذابترین کاربرد، استفاده از کاشیهای طرح صابون دورِ چهارچوب در بود، درست مثل قابهای تزیینی؛ که جایگزینی شیک و چشمنواز برای کاغذدیواری یا حاشیههای چوبی بهشمار میرود.
روکش مبلمان ساخته شده از ۱۰۰٪ زبالههای اقیانوسی
نمایشگاه «ریثینک» امسال، ششمین دورهی پروژههای طراحی برند «کواتراد» بود. دوازده هنرمند و طراح شرکتکننده در این نمایشگاه، همگی به موضوع پایداری و استفادهی خلاقانه از متریالها علاقهی خاصی داشتند؛ چه با استفاده از منسوجات بازیافتی، چه مواد تجدیدپذیر، یا منابعی که دوباره قابل استفاده باشند. اگرچه همهی این گروه بینالمللی جذاب بودند، اما من بهطور خاص جذب اثری به نام «اکتوپودا» شدم که با روکش پارچهای «اسپورت» طراحی شده توسط پاتریشیا اورکویولا تزئین شده بود. این روکش، علاوه بر رنگهای زیبایی که از دریا الهام گرفتهاند، اولین پارچهی بازیافتی از نوع خودش است: از پلیاستر بازیافتی ساخته شده که ۱۰۰٪ آن از زبالههای پلاستیکی جمعآوریشده از سواحل و جزایر دورافتادهی تایلند تهیه شده است. وقتی با دست آن را لمس کردم، مطمئن شدم که اصلاً زبر و خشن نیست و در واقع نشستن روی آن کاملاً راحت و دلپذیر است.
گلدانی سیمانی که خودش رشد میکند
محلهی «اوستربرو» در کپنهاگ، محلهای سرسبز، آرام و دلپذیر است و نانوایی موردعلاقهی من هم آنجا قرار دارد. همین محله بود که در آن یک نمایشگاه مبلمان کوچک و جمعوجور به نام «جای آرام» را دیدم؛ نمایشگاهی که توسط پلتفرم تازهتأسیس و فروشگاه اینترنتی «آبجکتیو استادیز» ترتیب داده شده بود. هدف این نمایشگاه این است که ارتباط بین فرهنگ خانهداری دانمارکی را نشان دهد؛ فرهنگی که طبیعت و مواد طبیعی را در اولویت قرار میدهد و …
