همهٔ ما در خانه چیزهایی داریم که برایمان خط قرمز است و حاضر نیستیم از آنها چشمپوشی کنیم. برای بعضیها نور طبیعی زیاد مهم است، برای بعضی وجود دو سرویسبهداشتی، یک حیاط بزرگ، یا حتی کفپوش چوبی. اما مگر اینکه خانه را از صفر بسازید یا قصد بازسازی اساسی داشته باشید، معمولاً باید از چیزی گذشت. اغلب این قربانی، فضای ورودی یا همان هشتی است. بهجای اینکه جلوی در، یک فضای مرتب و جداگانه برای ورود داشته باشید، در باز میشود و مستقیم به داخل اتاق نشیمن میرسید.خوشبختانه طراحان داخلی راهکارهای زیادی بلدند تا حتی وقتی فضای کمی دارید یا چیدمان خانه مناسب نیست، یک حس ورود و خوشامدگویی ایجاد کنند. در ادامه چند نمونه از اتاق نشیمنهای زیبا را میبینید که همزمان نقش یک ورودی پرکاربرد را هم بازی میکنند.
یک ترفند ساده: مبل را کمی از دیوار یا از مسیر ورودی جلوتر بیاورید تا یک فضای کوچک پشت آن ایجاد شود و بهنوعی حس یک هشتی یا سرسرای ورودی را تقلید کند.اگر فضا اجازه میدهد، مبل را چند قدم از دیوار فاصله دهید و پشت آن را به سمت در ورودی بچرخانید. با این کار، بلافاصله یک تقسیم کنندهٔ بصری بین فضای ورودی و قسمت نشیمن ایجاد میشود. طراحان معمولاً پشت مبل یک میز باریک میگذارند تا کلید، نامه و یک آباژور کوچک روی آن قرار بگیرد؛ در نتیجه پشت کاناپه به یک میز ورودی کاربردی تبدیل میشود.
چیدمان مبلمان برای ایجاد یک مسیر عبور
به جای اینکه در ورودی مستقیم به قسمت نشیمن باز شود، مبلمان را طوری بچینید که یک مسیر طبیعی برای ورود به اتاق ایجاد شود. مثلاً یک صندلی را کمی مایل به سمت در قرار دهید یا مبل را عمود بر در بچینید تا بهآرامی مسیر رفتوآمد را هدایت کند و چیدمان خانه حسابشدهتر به نظر برسد.
یک نیمکت برای کفش و کیف اضافه کنید
یک نیمکت باریک یا چهارپایه درست کنار در، جای مناسبی میشود برای گذاشتن کفش، کیف و وسایلی که مهمانها هنگام ورود کنار میگذارند. حتی یک قطعهٔ کوچک هم این پیام را میدهد که شما در حال عبور از یک آستانه هستید، نه اینکه مستقیم وارد وسط اتاق نشیمن میشوید.
به جای کمد، جا لباسی (چنگکی) نصب کنید
وقتی کمد ورودی ندارید، چنگکیهای دیواری یا یک میلهٔ آویز، ضروری میشوند. آنها را نزدیک در نصب کنید تا کتها، کیفهای پارچهای، کلاهها و قلادهها را آویزان کنید و دیگر روی صندلیها یا مبل رها نشوند.
یک یا دو قالیچه پهن کنید.
یک قالیچه از نظر بصری یک نقطهٔ فرود (محل تخلیهٔ وسایل) ایجاد میکند، جایی که در واقعیت وجود ندارد. یک قالیچه یا پادری بادوام درست پشت در پهن کنید و سپس در ادامه، قالیچهٔ بزرگتر اتاق نشیمن را قرار دهید. این تغییر ظریف به منظم شدن فضا کمک میکند و مانع از ورود گردوغبار به داخل میشود. اگر نمیخواهید از دو قالیچه روی هم استفاده کنید، صرفاً استفاده از یک قالیچه در بخشی که بهعنوان فضای نشیمن مشخص شده، به جدا کردن بخشهای مختلف کمک میکند.
از یک میز باریک استفاده کنید
یک میز کنسول باریک، قفسهٔ دیواری یا طاقچه، نقش یک مرکز فرماندهی کوچک برای وسایل روزمره را بازی میکند. اینجا جای مناسبی برای کلیدها، عینک آفتابی و نامههاست. با اضافه کردن یک آینه یا تابلو در بالای آن، این بخش را از یک فضای موقت و سرهمبندی شده به یک گوشهٔ حسابشده و باارزش تبدیل کنید.
از نورپردازی برای لحظهٔ ورود استفاده کنید
یک چراغ رومیزی یا آباژور دیواری کوچک نزدیک در، ورودی را گرمتر و دعوت کنندهتر میکند. این نور ملایم، بهطور ظریف این بخش را بهعنوان یک فضای گذار تعریف میکند؛ حتی وقتی اتاق نشیمن نقش دوگانه (ورودی و نشیمن) را ایفا میکند.
با دکوراسیون، فضا را مشخص کنید
یک منطقه بندی بصری کوچک، تأثیر بسیار زیادی دارد. مثلاً میتوانید یک میز کوچک با یک شمع و گلدانی از گلهای تازه، یا یک نیمکت با چند کتاب هنری روی آن قرار دهید. حتی میتوانید دیوار کنار در را به رنگی متضاد رنگ کنید، یک پنل کاغذدیواری اضافه کنید، یا از پانلهای عمودی چوبی استفاده کنید تا یک تغییر ظریف ایجاد شود. اگرچه از نظر فنی، کل اتاق یک فضای واحد محسوب میشود، اما چشم آن را بهعنوان دو بخش جداگانه میخواند و درک میکند.
