اگر بین این که یکی از نقاشی‌های بچه‌هایش را روی دیوار آویزان کند یا یک تابلو نفیس از یک گالری هنری، مری کاترین ولز، طراح داخلی، هر بار نقاشی دست‌ساز بچه‌ها را انتخاب می‌کند. او می‌گوید برایش هیچ اثری به اندازه چیزهایی که عزیزانش ساخته‌اند معنا ندارد. در خانه‌شان در نشویل، کارهای سه تا بچه‌اش نه‌تنها در اتاق بازی، بلکه در جای‌های اصلی خانه خودنمایی می‌کند. با این حال، تازه‌ترین کارش از همه جذاب‌تر است: دیوارهای اتاق غذاخوری‌شان را با کاغذدیواری سفارشی پوشانده که دقیقاً بر اساس خط‌خطی‌های بچه‌ها طراحی شده. او می‌گوید وقتی تصمیم به بازسازی خانه گرفت، به آن به‌عنوان یک آرشیو زنده از داستان خانواده‌شان نگاه کرد؛ راهی برای گرامی‌داشتن کسانی که آنجا زندگی می‌کنند و جاودانه کردن خلاقیتشان.

مدت‌ها بود که این طراح دوست داشت با شرکت محلی کاغذدیواری سفارشی به نام «نیوهت» همکاری کند، بنابراین الیزابت ویلیامز و کلی دیل، بنیان‌گذاران شرکت، اولین کسانی بودند که با آنها تماس گرفت تا ببیند ایده‌اش عملی است یا نه. آنها هم مشتاقانه پذیرفتند. به‌گفته ویلیامز، هدف این بود که کار نهایی هم شبیه یک اثر هنری معاصر باشد و هم مجموعه‌ای از ایده‌ها را نشان دهد، درست مثل بهترین صفحه یک دفتر نقاشی. در ادامه، آنها توضیح می‌دهند که چطور می‌توان نقاشی‌های بچه‌ها را به کاغذدیواری چشم‌گیر تبدیل کرد، بدون این که ظاهری شلوغ و بی‌نظم پیدا کند؛ و تأکید می‌کنند که سرمایه‌گذاری اصلی روی خودِ طرح است.

یکی از دلایلی که ولز به «نیوهت» علاقه داشت این بود که این شرکت تقریباً منحصراً با طراحان داخلی کار می‌کند. به گفته خودش، از آنجایی که مدیریت پروژه را خودش بر عهده داشت، روند کار خیلی راحت و بی‌دردسر پیش رفت. اما خبر خوب برای بقیه‌ی ما این است که «نیوهت» حالا خدماتش را برای سفارش کاغذدیواری با نقاشی بچه‌ها به هر خانواده‌ی هنردوستی هم تعمیم داده .

به‌طور معمول، پروژه‌ای مثل کار ولز که دو اتاق را پوشش می‌دهد (کاغذدیواری به آشپزخانه‌اش هم کشیده شده)، حدود ده‌هزار دلار هزینه دارد، اگرچه قیمت اغلب سفارش‌های مشابه نزدیک‌تر به شش‌هزار و پانصد دلار است. به گفته ولز، این کار مشابه سفارش دادن یک اثر هنری اورجینال است؛ ارزان‌ترین گزینه نیست، اما بسیار شخصی و مخصوص خودتان است. بخش گران‌قیمتِ کار حتی نصب نیست، بلکه خودِ طراحی است. اگر ولز و خانواده‌اش روزی بخواهند خانه را عوض کنند، می‌توانند کاغذدیواری را دوباره چاپ کرده و در خانه‌ی جدید نصب کنند. خودش می‌گوید این که می‌توانند آن را با خودشان ببرند، خیالش را راحت می‌کند.اگر به دنبال راهی کم‌هزینه‌تر هستید، چند برند دیگر هم کاغذدیواری وجود دارند، مثل Rebel Walls، Tempaper & Co.، Thatcher و Spoonflower که سطوح مختلفی از سفارشی‌سازی را بر اساس تصاویر با کیفیت بالا ارائه می‌دهند.

خودتان را به یک رسانه یا روش محدود نکنید.

وقتی ولز و ویلیامز کنار هم نشستند و انبوهی از کاردستی‌های بچه‌ها را مرور کردند، فقط به نقاشی‌های دوبعدی اکتفا نکردند. آن‌ها آثاری را انتخاب کردند که با نوارهای رنگی چسب پوشیده شده بودند، برگه‌های پست‌ایت با طرح‌های ماژیکی و مهرهای رنگی. حتی یک نقاشی الهام‌گرفته از بازی ماین‌کرافت را هم برداشتند که شوهر ولز با یکی از پسرهایشان کشیده بود. به گفته ویلیامز، مجبور شدند کلی روی اندازه و تراکم آثار بررسی کنند و در نهایت به این نتیجه رسیدند که هرچه آثار بزرگ‌تر و تعدادشان بیشتر باشد، نتیجه بهتر می‌شود.در بیشتر موارد، «نیوهت» یک کیت اسکن حرفه‌ای برای مشتری می‌فرستد تا بتواند تمام کارهای بچه‌ها را در آن بگذارد و برایشان پست کند. بعد تیم طراحی شرکت، آن‌ها را بزرگ‌نمایی کرده و به‌صورت یک طرح یا دیوارنگاره‌ی بزرگ در کنار هم می‌چیند.

آن را به‌گونه‌ای تغییر دهید که با سبک خودتان هماهنگ شود.

برای ارائه‌ی اولیه، تیم «نیوهت» طرح را در دو نوع رنگ‌بندی ارائه می‌دهد: یا هنر بچه‌ها با رنگ‌های کامل روی زمینه‌ی کِرِم ملایم، یا همه‌چیز به‌صورت تک‌رنگ و یکدست. به‌نظر ولز، گزینه‌ی تک‌رنگ برای خانواده‌هایی که شلوغیِ کنترل‌شده را ترجیح می‌دهند عالی است، چون خیلی یکدست است و جیغ نمی‌زند. اما خودش طبیعتاً به گزینه‌ی جسورانه‌تر علاقه‌ی بیشتری داشت.بعضی از رنگ‌های کاغذدیواری مستقیماً از کارهای اصلی بچه‌ها گرفته شده و بعضی دیگر را طوری تنظیم کرده‌اند که با رنگ‌های موجود در خانه هماهنگ شود، مثلاً آبی پاستلی که روی چهارچوب پنجره‌ها هست یا صورتی جزیره‌ی آشپزخانه‌ی کناری. بعد از تأیید نهایی، طرح به چاپخانه فرستاده شد.

فاصله‌ی بین دکوراسیون آرام و آثار هنری پرجسارت را پر کنید.

دلیل اینکه این کاغذدیواری در اتاق غذاخوری رسمی ولز اصلاً بچگانه به نظر نمی‌رسد، تعادل است. در این فضا کلی المان‌های ساده و خوددار وجود دارد، مثل میز ناهارخوری چوبیِ ساده، پرده‌های کتانِ نخودی‌رنگ و سقف سفیدِ یکدست. آنچه که این جزئیاتِ آرام را به کاغذدیواریِ پررنگ و شلوغ وصل می‌کند، المان‌هایی با رنگ‌های شاد و برجسته هستند، مثل صندلی‌های قرمزِ روشنِ ناهارخوری و قالیچه‌های فانتزیِ نوردیک ناتس.

همه‌ی این زیبایی را به جان بنشینید و از آن لذت ببرید.

در خانه‌ی پرجنب‌وجوش ولز، خط‌وخش و کوبیدگی دیوارها کاملاً طبیعی است، اما او اصلاً از این موضوع ناراحت نیست. اولاً اینکه «نیوهت» برایش کاغذدیواری ساخته که خیلی محکم‌تر از نمونه‌های معمولی مسکونی است؛ ماده‌ی اولیه‌اش بادوام، ضدآتش درجه‌یک، بدون پی‌وی‌سی و با میزان بسیار کم یا صفر از ترکیبات آلی فرار است. به‌علاوه، مزیت یک طرح شلوغ مثل این این است که اگر کسی اتفاقی شراب روی آن بریزد، به‌زحمت متوجه می‌شوی. حتی اگر یکی از بچه‌هایش با ماژیکِ مخصوص چیزی روی آن بکشد، احتمالاً هرگز متوجه نخواهی شد. به‌قول خودش: «این طرح با واقعیت‌های زندگی ما عجین می‌شود.»