منوچهای که قبلاً فقط به عنوان بندهای پرده و بالشتک‌های تزئینی استفاده می‌شدند، حالا دیگر به‌طور رسمی از این قید رها شده‌اند. این روزها، منوچه‌ها در فرم‌ها، اندازه‌ها و جنس‌های جدیدی ظاهر می‌شوند: به‌عنوان پایه‌های فلزی میز، در قالب‌های مجسمه‌وار، و حتی به‌صورت نقاشی‌های سه‌بعدی بر روی دیوارها. این جزئیات کوچک به فضا حرکت، نرمی و اشاره‌ای به عاشقانه‌های دنیای قدیم می‌بخشند، بدون اینکه بیش از حد تجملی یا خودنمایی کنند.

به‌عنوان مثال، جرمیا برنت به‌تازگی یکی از منوچه‌های پرزدار را به عنوان یکی از بهترین ایده‌های طراحی سال معرفی کرده است (در ادامه بیشتر درباره‌اش توضیح می‌دهیم). نکته‌ای که از این موضوع می‌گیریم این است که منوچه‌ها از یک تزئین حاشیه‌ای، به نقطه‌ی کانونی فضا تبدیل شده‌اند. در ادامه، چهار روشی که طراحان از این جزئیات تزئینی استفاده می‌کنند و چطور می‌توانید آنها را به‌روز و مدرن در خانه‌ی خود به کار ببرید، آورده شده است.

 استفاده از منوچه روی دیوارها

طراحان این روزها به طور فزاینده‌ای از طناب‌های نقاشی‌شده و طرح‌های منوچه‌ای روی دیوارها استفاده می‌کنند تا هم به فضاهای کلاسیک ارجاع دهند و هم ظاهری تازه و امروزی خلق کنند. نقش‌های کاغذدیواری می‌توانند ملایم و تکراری باشند، مثل کاغذدیواری «ویلا پنل» از برند شوماخر، یا کاملاً پرجزئیات و اغراق‌آمیز، مثل کاغذدیواری «گرند سوییت کیز» از برند ماینددگپ که با رنگ‌های زنده و پرنقش‌ونگار، حس نوستالژی مجلل هتل‌های قدیمی یا قطار اورینت اکسپرس را زنده می‌کند.

اگر هم به دنبال راهی کاملاً اختصاصی و بی‌نظیر هستید، می‌توانید سراغ نقاشی دستی بروید. مثلاً هایدن گرگ، نقاش اهل آتلانتا، با طرح‌های «چادری» خود، به زیبایی از مدِ درحال‌رشدِ سیرک‌های فانتزی الهام گرفته است. چه با کاغذدیواری و چه با رنگ، منوچه‌های روی دیوار، جذابیت و شکوهی به فضا می‌بخشند که حساب‌شده است و خسته‌کننده نیست—این ایده برای اتاق کودک، دستشویی، یا هر جایی که به کمی جادوی اضافی نیاز دارید، عالی است.

 منوچه را به یک در آویزان کنید

در یکی از پروژه‌های بازسازیِ نیویورک، نیکول آروئیدا، طراح داخلی، کمدِ آینه‌ای معمولی خود را با درهای چرخانِ شیکر (سبک ساده و کلاسیک) جایگزین کرد و به دسته‌های آن منوچه اضافه کرد—یک تغییر کوچک که بلافاصله ظاهر فضا را نرم‌تر و دل‌پذیرتر کرده است. او برای اتاق مهمان هم یک کمد عتیقه برای فضای ذخیره‌سازی بیشتر قرار داد و دوباره با اضافه کردن منوچه به دسته‌ی درِ آن، جلوهای خاص به آن بخشید. این کار به فضا شخصیت می‌دهد و باعث می‌شود که آن قطعه‌ی مبلمان، به‌دقت و با سلیقه چیده شده به نظر برسد؛ به‌ویژه در اتاق خواب یا فضای dressing room.

جایگزین کردن دستگیره‌های معمولی با یک دسته‌ی چندرشته‌ای، یک تغییر ساده‌ی دیگر است که بلافاصله بافت و جذابیت بصری به فضا می‌بخشد. جنا چوسِد، طراح داخلی، این کار را به‌خوبی با اضافه کردن یک جفت منوچه به کابینت سوئدیِ مربوط به اواسط قرن بیستم انجام داده است.

 منوچه‌ها را به قالب‌های نصب تابلو (روی دیوار) آویزان کنید

راه‌آهن‌های مخصوص آویزان کردن تابلو (قرنیزهای دیواری) در گذشته فقط کاربرد عملی داشتند، اما با اضافه کردن یک کم‌ریش و منوچه، جان تازه‌ای می‌گیرند. این منوچه‌ها را می‌توان از قلاب‌ها آویزان کرد یا روی قرنیزها انداخت تا بافت و حرکت بصری به فضا بدهند؛ چه به تنهایی و چه در کنار تابلوهای هنری، همانطور که چوسد در دیوار گالری‌اش در بروکلین شوهاوس نشان داده است. به این منوچه‌ها مانند علامت‌های نگارشی نگاه کنید: تقارن را می‌شکنند و به فضا حرفی برای گفتن می‌دهند.

استفاده از منوچه به عنوان نرده‌ی پله

برگردیم به کار مورد علاقه‌ی برنت. این نرده‌ی آهنیِ سفارشی، یک شاهکار در افزودن حرکت و پویایی به فضا است، در حالی که کاملاً استوار و محکم به نظر می‌رسد. این یک تزئین بسیار کاربردی هم هست: برخلاف منوچه‌های روی پارچه یا اثاثه‌ی داخلی، این نرده نیازی به تمیزکاری خاصی ندارد و هیچ‌وقت رنگ و کیفیت خود را از دست نمی‌دهد. آتنا کالدرون، طراح دیگر، هم از نمونه‌هایی که در آنها طناب‌های منوچه‌دار به‌طور یکپارچه به انتهای نرده‌های زاویه‌دار متصل شده‌اند، بسیار شگفت‌زده شده است؛ جایی که مرز بین تزئین و سازه محو می‌شود. یک نگاه به این نرده‌ها کافی است تا احساس کنید هر پله‌گردیِ دیگری، کمی ساده و بی‌آرایه به نظر می‌رسد.