بر اساس آمار و ارقام، پرطرفدارترین رنگها برای کابینت آشپزخانه هنوز سفید و چوبی هستند. اما اگر نگاهی به پروژههای جدید بیندازیم، انگار رنگ سبز حسابی در بازسازیها یکهتازی میکند. از سبز مریمگلی و نخودی گرفته تا سبز جنگلی و لیمویی – این پنج سال اخیر تقریباً همهجور رنگی از این خانواده را دیدهایم. حتی سلبریتیهایی مثل آرون پال و طراحان سرشناسی مثل جرمیا برنت هم عاشق کابینتهای سبز هستند. تازه چند هفته پیش که از کارشناسان این حوزه نظرخواهی کردیم، خودشان هم قبول داشتند که دلشان میخواهد رنگهای سبز بیشتری در آشپزخانهها ببینند.
با این حساب، میتوان مطمئن بود که آشپزخانههای سبز در سال ۲۰۲۶ هنوز مد هستند و قرار نیست از مد بیفتند. تنها فرقی که الان وجود دارد این است که طراحان دیگر فقط به سراغ قلم رنگ نمیروند، بلکه ترجیح میدهند از رنگهای لعابی یا همان استینها استفاده کنند تا بافت و خطوط طبیعی چوب هم در زیر آن رنگ دیده شود و جلوهی خاصی به کابینت بدهد. در ادامه، پنج نمونهی عالی را میبینید که نشان میدهد این ترند دارد کمکم به شکل جدیدی تکامل پیدا میکند.
هزینهی بیشتر برای روکشِ چوبیِ ازپیشرنگشده
کرین بون، از شرکت «هاوس آو بون»، یکی از آن دسته از طراحانی است که برای کابینتهای بلوط سفیدِ یکی از مشتریهایش، یک لایهی رنگ سبز نیمهشفاف انتخاب کرده. نتیجهی کار واقعاً چشمگیر است، اما رسیدن به یک رنگ یکدست کار سختی است؛ برای همین بهتر است هزینهی بیشتری کنید تا محصولی تهیه کنید که رنگش یکنواختتر دربیاید. خود بون میگوید: «روکشهای چوبی گرانتر و باکیفیتتر، مثلاً محصولات ایتالیاییِ برند Tabu، راهحل بهتری هستند چون هم رنگِ نهایی یکدستتر میشود و هم تنِ رنگی کنترلشدهتری دارند.»
معمولاً کابینتهای سبز رنگشده را با کانترهای سفید یا استیل ست میکنند، ولی بون اینجا جور دیگری فکر کرده و سراغ سنگ مرمر سبزِ پررنگ رفته است. اگر قرار باشد یک فضای یکدست و همرنگ (مونوکروم) مثل این طراحی کنیم، سنگهایی مثل «ورد گواتمالا» و «برِچا دِجیتو» انتخابهای اولِ ما خواهند بود.
با استفاده از واکس روغنی، صبر را تمرین کنید.
جتسم مید، یک طراحِ اختصاصیِ آشپزخانه در انگلستان، برای کابینتها و قابِ فلزیِ رنگشده (با روش پودری) این فضا، از رنگِ RAL 6011 استفاده کرده که به سبزِ رزدا هم معروف است. رویِ صفحاتِ جلوییِ کابینتها که از چوبِ توس ساخته شده، با روغنواکسِ برند اُسمو پوشانده شده تا ظاهری طبیعی و خاکی داشته باشد. اما نکتهاش اینجاست: این نوع روغنها زمانِ زیادی طول میکشند تا خشک شوند و بعد از هر بار زدنِ لایه، باید اضافهاش را پاک کنید. درست مثل این میماند که بخواهید لایهبهلایه و بهمرور زمان، یک اثر هنری خلق کنید.
با صفحاتِ تخت و ساده، کار را بیدردسر نگه دارید.
طراح داخلی، تابیتا ارگن، میدانست که مشتریاش عاشقِ آشپزخانهی سبزِ اما چمبرلین در لسآنجلس است؛ برای همین در بازسازیِ خانهی این مشتری در لندن، آن سبک را بهگونهای بازطراحی کرد. او کابینتهای چوبِ لاله (تولیپوود) را با یک لایهی رنگِ سبزِ براق و نرم (ساتن) از برند «ماندی ونیرز» پوشاند. نتیجهی کار کمی آیندهنگرانه به نظر میرسد، مخصوصاً بهخاطر دستگیرههای کلفتِ نیکلصیقلخورده از برند «اسپیسز ویتین» و همچنین دربهای تخت و مدرنِ کابینتها.
دستگیرههای ساده انتخاب کنید.
به گفتهی بون، وقتی از یک رنگِ قوی و پررنگ مثل این استفاده میکنید، بهتر است در انتخاب سایر مصالح، سادهتر برخورد کنید. او میگوید: «این کار باعث میشود که خودِ رنگ، جلوهی اصلی را داشته باشد و واقعاً بدرخشد.» در پروژهی خوزه آندراده روچا، دستگیرههای چوبیِ ساده، نورپردازیِ ریلی و پشتبندِ فولادیِ کهنهنما، همگی حال و هوایِ «ناتمام» و طبیعیِ مشابهی با رنگِ نیمهشفافِ کابینت دارند.
این سبک را در انباری هم ادامه دهید.
تختههای چندلایه (پلیوود) سطحی تقریباً ایدهآل برای رنگهای پررنگ هستند؛ چون خطوط و بافتِ چوب در آنها آنقدر زیاد است که حتی بعد از چند لایه رنگ هم همچنان قابلدیدن میماند. در این خانه در پالما د مایورکا، که توسط شرکت معماری اساماس آرکیتکتوس طراحی شده، از تختههای چوبِ صنوبر نه فقط برای کابینتها، بلکه برای دربها و پنلهای دیواری هم استفاده شده است. این خودش یک دلیلِ دیگر است که غلتکِ رنگ را کنار بگذارید و بهجای آن، یک دستمالِ نرم و پرزگیر بردارید و کار را با رنگِ لعابی (استین) پیش ببرید.
