وقتی خبر بارداری اولین بچه میرسد، خیلی از مادرها ذوقزده سراغ طراحی اتاق نوزاد میروند؛ حتی گاهی پیش از اولین سونوگرافی. کلی وقت صرف انتخاب رنگ سطل زبالهی پوشک یا مدل آویز بالای تخت میشود، اما یک چیز مهم ممکن است از قلم بیفتد: جایی برای خواب مهمانها. در یک آپارتمان دوخوابه، این سوال پیش میآید که آیا دیگر نمیتوان مهمانی دعوت کرد و شب پیش ماند؟ اما اگر مادربزرگ قرار است پرستار بچه شود و گاهی پیش آنها بماند، داشتن یک تخت راحت برای خانواده و دوستان به اولویت تبدیل میشود.
با توجه به محدودیت فضای اتاق و جای ثابت تخت نوزاد، کمد و درِ کمد، مبل جدید نباید از ۱۵۰ سانتیمتر عرض و ۲۲۰ سانتیمتر طول بیشتر باشد. بهترین گزینه، یک مبلتختی است. برند «سیکسپنی» گزینهی جذابی به نظر میرسد که دو مهمان را بهراحتی جا میدهد، اما قیمت آن حدود ۲۰۰۰ دلار بیشتر از بودجهی در نظر گرفته شده است. برند «آرتیکل» هم بررسی میشود، اما تخت آن به زمین نزدیک است و برای فردی که تازه عمل کرده یا سن بیشتری دارد، چندان راحت نیست. برند «پاتری برن» هم تقریباً انتخاب میشود، تا اینکه متوجه میشوند در شبهایی که برای شیر دادن به بچه بیدار میمانند، داشتن دستهی مبل (تکیهگاه) ضروری است. در نهایت، پس از سنجش خوبیها و بدیهای هر گزینه، مبلتختیِ سایز تکنفرهی «اسلون» از برند «اینتریر دیفاین» انتخاب میشود.
مبلتختی تکنفره مدل اسلون با روکش قابل تعویض از برند اینتریر دیفاین
این مبلتختیِ تکنفرهی «اسلون» از برند «اینتریر دیفاین» را خود شرکت بهعنوان هدیه به من داد، اما چیزی که از اول نظرم را جلب کرد، قیمت مناسب آن بود. قیمت اصلیاش ۲۶۲۰ دلار است، اما اغلب با تخفیف و حدود ۱۹۶۵ دلار فروخته میشود. از آنجایی که اولویت من این بود که مادرم بتواند پیش ما بماند، برایم مهم نبود که مبلتختی فقط جای یک نفر را داشته باشد. تشک آن کمی باریکتر از تشک استاندارد تکنفره است (حدود ۹۰ سانتیمتر عرض)، اما نکتهای که خیلی دوست داشتم این بود که ابعاد باریکِ کل مبل (حدود ۱۴۷ سانتیمتر) به من اجازه میداد که یک پاتختی هم کنارش بگذارم.
چیز دیگری که خیلی تعجبآور و خوب بود، تنوع بالای پارچهها بود؛ بیش از ۱۳۰ نوع پارچه با جنسهای مختلف، از پارچهی ضخیم و بادوام گرفته تا مخملهای برجسته. من پارچهی مخملیِ ماشینشویی به رنگ «بیسکوت» (مایل به کرم) را انتخاب کردم، چون میدانستم که بالاخره روزی لباسروکشیِ مبل کثیف میشود (مخصوصاً با بچهای که ممکن است شیر پس بزند!). برند «اینتریر دیفاین» حتی به شما اجازه میدهد از بین سه نوع فوم برای پرکردن کوسنها و سه نوع رنگ برای پایههای مبل (گردوی روغنی، مشکی رنگشده، یا بلوط طبیعی که من انتخاب کردم) یکی را برگزینید. همچنین با پرداخت ۲۰۰ دلار اضافه، میتوانید تشک را از نوع فنری معمولی به تشک فومدار با حافظه ارتقا دهید. من فکر کردم اگر چیزی بتواند خواب مادرم را راحتتر کند، همین تشک نرم و خوشحالکننده است.
تحویل مبل
اگر برای دکوراسیونتان ضربالعجلِ سفتوسختی دارید، شاید مبل اسلون برای شما مناسب نباشد. برند اعلام کرده که تحویل بین ۸ تا ۱۴ هفته طول میکشد، اما در مورد ما نزدیک به ۲۰ هفته زمان برد. تازه وقتی مبل رسید و آن را باز کردیم، دیدیم که لباسروکشیِ جلوی آن یک شکاف بزرگ دارد. اول خیلی نگران شدم که مجبور باشم ماهها صبر کنم تا یکی دیگر برایم بفرستند، اما برند خیلی خوب و بدون هیچ هزینهای، کمتر از دو هفته یک لباسروکشیِ نو برایم فرستاد. و بهترینش این بود که خودم بهراحتی توانستم آن را روی مبل بکشم و تعویضش کنم.
حالت نشستن روی مبل
اگرچه روی سایت برند، مبل اسلون更像 یک صندلییکونیمنفره به نظر میرسد، اما در واقعیت کاملاً شبیه یک مبل دونفرهی کوچک است. من و همسرم بهراحتی میتوانیم کنار هم روی آن بنشینیم؛ این موضوع مخصوصاً وقتی یکی از ما هنگام خواب بچه به کمک یا فقط به همنشینی نیاز دارد، خیلی عالی است. دستههای مبل پهن هستند، پس میتوانم یک لیوان آب روی آن بگذارم بدون اینکه نگران ریختنش باشم. کوسن پشتی نرم است، اما گاهی کمی حالت خودش را از دست میدهد و فرو میرود؛ یک ضربهی آرام کافی است تا دوباره پُف کند و فرم اولیهاش را بگیرد.
خواب روی مبلتختی
مکانیزم باز شدن مبل اسلون کاملاً معمولی است: اول کوسنهای نشیمنگاه و پشتی را برمیدارید، بعد قاب مبل را به سمت خود میکشید و پایهها را روی زمین باز میکنید. طبیعتاً مهمترین چیزی که برایم اهمیت داشت، راحتی بود، چون خودم بارها روی مبلتختیهای فنری و ناراحت خوابیدهام. به نظرم دقیقاً همین جاست که تشک فومدار با حافظه، تفاوت بزرگ را ایجاد میکند. مادرم تازه عمل تعویض مفصل لگن انجام داده بود، اما شب اولی که روی اسلون خوابید، ۹ ساعت کامل و بدون وقفه خوابید و صبح روز بعد هم هیچ دردی نداشت. برای اینکه خوابش راحتتر شود، کوسن پشتی مبل را بالای تخت میگذارم تا بالشاش از لابهلای شکافها پایین نیفتد. تشک بهقدری بلند است که هم من و هم مادرم میتوانیم کاملاً دراز بکشیم (قد مادرم ۱۶۰ سانتیمتر است و من ۱۶۲ سانتیمتر). البته همسرم که ۱۸۸ سانتیمتر قد دارد، باید کمی جمع شود که کاملاً طبیعی است.
جمع کردن دوبارهی تشک کمی بیشتر دردسر دارد، چون باید دستهی مبل کاملاً صاف روی تشک بخوابد تا بتواند داخل جای خودش برگردد. ولی باز هم یک نفر بهراحتی از پس این کار برمیآید. نکتهای که خیلی دوست دارم این است که یک نوار پارچهی باریک در لبهی مبل تعبیه شده که محل اتصال کوسنها با قطعات فلزی را میپوشاند، بنابراین وقتی مبل به حالت عادی است، هیچ اثری از تخت دیده نمیشود.اما بهترین ویژگی این مبلتختی، اصلاً به خواب راحت مربوط نمیشود. مکانیزم باز و بسته شدن آن بهقدری بیصدا است که حتی وقتی دختر چهارماههام در تختش چرت میزند، میتوانم مبل را جمع کنم بدون اینکه بیدار شود. انگار طراح مبل دقیقاً میدانسته که نباید هیچوقت یک بچهی خوابیده را بیدار کرد!
