خانهٔ پکام، بریتانیا، اثر سورمن وستون
خانهٔ پکام توسط تام سورمن و پرسی وستون، مدیران استودیوی لندنی «سورمن وستون»، برای خودشان طراحی و ساخته شده است.این دو میگویند که وقتی پروژه را بدون چارچوبهای رایج شروع کردند، حسِ «فشاری برای خلقِ کاری استثنایی» داشتند. به عقیدهٔ آنها، ساختنِ شخصیِ خانه باعث شده طراحی نهایی از حالت معمول خارج شود و منحصربهفردتر از آب دربیاید.
سورمن در گفتوگو با نشریهٔ دزین گفت:«اینکه حینِ ساخت، مدام بتوانی تغییرات بدی و جزئیات را اصلاح کنی، واقعاً یک موهبت است. به نظرم هر بار که در پاسخ به شرایط اجرایی، چیزی را عوض میکردیم، پروژه غنیتر و پختهتر میشد.»
خانهٔ خیابان هلن، ایالات متحده، اثر امدبلیو ورکس
این خانه در سیاتل توسط خودِ صاحبانش و با راهنمایی استودیوی آمریکایی «امدبلیو ورکس» که طراحی آن را بر عهده داشته، ساخته شده است.نمای خانه با چوبِ هوازده پوشیده شده و فضاها پیرامون یک حیاط مرکزی چیده شدهاند. طراحی آن بهگونهای انجام شده که نسبت به خانهٔ قبلیشان، بهتر با سلیقه و علایقِ صاحبانش هماهنگ باشد. ساختِ شخصیِ خانه هم به آنها این امکان را داده که با بودجهٔ محدودتری پیش بروند.
کلی رایز، بریتانیا، اثر تمپلتون فورد
معمار آندره تمپلتون فورد، این خانه را در جنوبشرقی انگلستان برای خود و خانوادهاش ساخت. شاخصترین ویژگی آن، سقفِ موجدارِ سهطبقهاش است که برداشتی مدرن از معماری سبک «هنر و پیشه» (Arts and Crafts) در ساختمانهای همجوار محسوب میشود.برای این که هم زمان ساخت کاهش یابد و هم دقت کار بالا برود، فورد از یک اسکلتِ چوبیِ پیشساخته استفاده کرد که باعث شد زمان اجرا در محل پروژه به تنها دو هفته کاهش پیدا کند.
خانهٔ آتواتر، ایالات متحده، اثر دیزاین، بیچیز
خانهٔ آتواتر در لسآنجلس چندین بار بازسازی شده، اما در جدیدترین تغییرات، صاحبان آن – که خود معمارانی به نام ربکا رودولف و کالین تامپسون هستند – آن را بهگونهای بازطراحی کردند که با نیازهای متغیر خانوادهٔ در حال رشدشان هماهنگ باشد.این خانه حاصل بیش از دو دهه کارِ این زوج معمار است و ترکیبی گوناگون از مصالح را در خود جای داده. چیدمان فضاهای آن نیز مستقیماً از تجربهٔ زیستهٔ خودشان در این مکان الهام گرفته شده است.
خانهٔ خانوادگی در آرهوس، دانمارک، اثر تامی رند
معمار تامی رند، خانهٔ خانوادگیاش را در آرهوس تا حدی به عنوان ویترینی برای شرکتِ توسعهٔ املاک خود ساخت، اما انگیزهٔ اصلیاش تحققِ آرزوی دیرینهاش برای ساختنِ خانهای شخصی بود.نقطهٔ کانونی این خانه، یک راهپلهٔ مارپیچ است که با ظرافت از ۶۳۰ قطعهٔ تختهچندلایهٔ برشخورده با دستگاه سیانسی ساخته شده و از نمای بیرونیِ خاکستری و بلوکیِ ساختمان نیز قابل مشاهده است.رند در گفتوگو با دزین گفت:«مهمترین درسی که در این فرآیند گرفتم این بود که در طراحی و مصالح مصالحه نکنم. من هم این کار را نکردم و هر روز که در این خانه هستم، لذت و رضایت عمیقی از آن میبرم.»
خانهٔ لیتون، بریتانیا، اثر جو برک
یکی دیگر از خانههای خودساز در لندن، خانهٔ لیتون است که توسط معمار جو برک طراحی و ساخته شده است. این خانه در انتهای یک ردیفِ خانههای متصل جای گرفته و برک در حالی که در خانهٔ مجاور زندگی میکرد، آن را بنا کرده است.طراحی این خانه، تناسبها و پنجرهبندیِ خانههای همجوار را بازتاب میدهد، اما در عین حال با استفاده از نماهای مدرنی همچون بتنِ طرحدار و آجرِ رنگپریده، تضادِ زیبایی با آنها ایجاد کرده است.
خانهٔ اج، هلند، اثر استودیو پروتوتایپ
استودیو پروتوتایپ در ابتدا قصد نداشت خودش خانهٔ اج را بسازد، اما وقتی پیمانکارِ پروژه در حینِ کار ورشکست شد، این استودیو با جسارتِ تمام، همراه با کارفرما، مسئولیتِ ساخت را بر عهده گرفت.این خانه در زمینی مثلثیشکل در منطقهای از آمستردام قرار دارد که مقرراتِ شهرسازیِ انعطافپذیری دارد. ویژگیهای بارزِ آن، دیوارهای زاویهدار و طیفِ مصالحی ساده و کارکردگراست.
استودیو در گفتوگو با دزین گفت:«ما به عنوان معمار، مسئولیتِ تکمیلِ ساختمان را به همراه کارفرما و با کمک تمام متخصصانِ مجرب و مجریانِ نهایی که از ما حمایت کردند، بر عهده گرفتیم.»
