در سال ۲۰۱۴، معمار «امیلی فارنهام» دفتر طراحی مسکونی خود را در لس‌آنجلس راه‌اندازی کرد و اولین پروژه شخصی او، بازسازی خانه ۱۲۳۸ فوت مربعی متعلق به او، همسر و پسرش بود؛ خانه‌ای که قدمت آن به اوایل قرن بیستم بازمی‌گشت. فارنهام در سال‌های بعد با چهره‌هایی مانند مندی مور و لی‌لی کالینز همکاری کرد و در پروژه‌هایی نیز با سارا شرمن ساموئل و استودیو Reath Design مشارکت داشت. با این حال، علاقه او همچنان به خانه‌های ییلاقی تاریخی است؛ خانه‌هایی که با تغییرات هوشمندانه می‌توانند به فضایی کاربردی و مناسب برای زندگی روزمره خانواده تبدیل شوند.

این دقیقاً همان کاری بود که او برای صاحبان یک خانه کوچک در محله سیلور لیک انجام داد. پلان اصلی خانه عملکرد مناسبی داشت، اما ساخت‌وسازهای اضافه‌شده در قسمت پشتی خانه به گفته فارنهام «یک فاجعه تمام‌عیار» بودند. مجوزهای نامشخص و کیفیت پایین اجرای بنا باعث شد این بخش به طور کامل تخریب شود.

در محل آن، یک بخش جدید به مساحت ۶۰۰ فوت مربع ساخته شد؛ فضایی که در طراحی آن از تک‌تک مترمربع‌ها به بهترین شکل استفاده شده است. این بخش جدید همچنین ارتباط مستقیمی با حیاط پشتی خانه دارد؛ حیاطی سرسبز که با گیاهان بومی و گل‌های وحشی پوشیده شده و در تمام فصل‌ها جلوه‌ای زنده دارد.

در ادامه، این معمار با جزئیات توضیح می‌دهد که چگونه توانسته با تغییراتی ظریف اما تأثیرگذار، فضای خانه را متحول کند.

حتماً. ترجمه روان‌تر و با مفهوم‌تر این جمله:

محدوده این پروژه شامل چه تغییراتی بود و چه فضاهای جدیدی به خانه اضافه کردید؟

مداخله ما در این پروژه واقعاً بسیار حساب‌شده و محدود بود؛ می‌خواستیم فقط به اندازه‌ای در خانه تغییر ایجاد کنیم که واقعاً ضروری بود. در فرایند طراحی، خیلی راحت ممکن است این موضوع را فراموش کنید و به‌تدریج فضاها، امکانات و ابعاد پروژه را بیشتر و بزرگ‌تر کنید. اما ما چنین کاری نکردیم. وقتی پروژه را شروع کردیم، زوج صاحب‌خانه به ما گفتند که خانه برایشان شبیه یک خانه کوچک در میان باغی بزرگ است. ما نمی‌خواستیم این ویژگی اصلی خانه را از بین ببریم.

در نهایت، در طبقه همکف یک آشپزخانه جدید، اتاق کودک و سرویس بهداشتی کوچک اضافه کردیم. همچنین یک راه‌پله ایجاد شد که به سوئیت اصلی جدید در طبقه بالا متصل می‌شد؛ این بخش شامل یک بالکن و اتاق لباسشویی نیز بود.

این سرویس بهداشتی کوچک که به شکل بسیار هوشمندانه‌ای زیر راه‌پله قرار گرفته، چقدر مساحت دارد؟

این فضا فقط ۲۲ فوت مربع مساحت دارد، اما خیلی زود به اتاق موردعلاقه همه تبدیل شد. با استفاده از یک روشویی گوشه‌ای توانستیم حتی فضای بیشتری ذخیره کنیم؛ واقعاً بامزه‌ترین روشویی دنیاست.

کاغذدیواری این فضا را لزلی گورن طراحی کرده است؛ یک تصویرگر محلی که در طراحی نقوش با الهام از گیاهان بومی تخصص دارد و این موضوع برای صاحبان خانه بسیار جذاب بود. با او تماس گرفتیم و از او خواستیم گل‌های وحشی باغ را به یک طرح منحصربه‌فرد تبدیل کند و آن را در مقیاس مناسب برای فضا طراحی کند. ما این طرح را هم روی دیوارها و هم روی سقف استفاده کردیم. واقعاً نتیجه فوق‌العاده شده است.

در این فضا نوعی آرامش و حس سکون وجود دارد، اما در کنار آن، از رنگ‌های جسورانه و انرژی‌بخشی هم استفاده شده؛ مثل رنگ کابینت‌های آشپزخانه

کاملاً همین‌طور است. این کارفرماها واقعاً به رنگ علاقه زیادی دارند. آن‌ها می‌خواستند آشپزخانه با سبک خانه ییلاقی بخش جلویی خانه هماهنگ باشد، اما در عین حال ظاهر و هویت منحصربه‌فرد خودش را هم داشته باشد.

یکی از صاحبان خانه نیز علاقه زیادی به زمین‌شناسی دارد و با سنگی که در نهایت برای صفحه کابینت و دیوار بین کابینت‌ها انتخاب شد، ارتباط زیادی برقرار کرد. این سنگ دارای رگه‌های طبیعی است؛ بنابراین با اینکه رنگ آن تیره‌تر است، طیف‌های رنگی دیگری هم در آن دیده می‌شود. همین تنوع رنگی باعث شد در نهایت رنگ آبی را برای کابینت‌ها انتخاب کنیم.

قفسه باز ظروف هم به‌نوعی یادآور زیبایی‌های تاریخی خانه است و انتخاب بسیار جذابی به نظر می‌رسد.

← دکور دیزاین؛ طراحی و اجرای نرده‌های استیل، شیشه‌ای، استاتیک و آهنی، سقف کاذب، کابینت آشپزخانه، کمد دیواری و پنجره، متناسب با سبک و فضای خانه شما.
ارائه خدمات طراحی و اجرا در تمام شهرهای استان مازندران؛ از خانه‌های دوبلکس و تراس تا فضاهای داخلی و محوطه‌های مسکونی.

بله، این قفسه حس نوستالژیکی دارد و یادآور سبک خانه‌های ییلاقی قدیمی و شیوه طراحی آشپزخانه‌ها در گذشته است. در کنار آن، از کابینت‌های دربسته هم استفاده کردیم تا وسایل و لوازم موردنیاز به‌صورت مرتب در آن‌ها قرار بگیرند. از آنجا که آشپزخانه هم‌زمان فضای غذاخوری نیز هست، وجود فضای کافی برای جمع‌کردن وسایل اهمیت زیادی داشت.

همچنین یک گوشه دنج و راحت طراحی کردیم تا اگر اعضای خانواده نخواستند پشت جزیره آشپزخانه غذا بخورند، بتوانند همان‌جا یک وعده غذایی داشته باشند. این فضای غذاخوری توکار، نقش فضای ذخیره‌سازی را هم ایفا می‌کند؛ در یک طرف آن قفسه کتاب قرار گرفته و صندلی‌های آن نیز قابلیت باز شدن دارند تا بتوان وسایل بزرگ‌تر را داخلشان قرار داد.

آشپزخانه به سمت حیاط پشتی باز می‌شود، درست است؟ اتاق کودک جدید هم همین ارتباط را با حیاط دارد؟

بله. اتاق خواب دختر کوچک خانواده درست در کنار آشپزخانه قرار گرفته است. برای این اتاق رنگ آبی گل گندمی را انتخاب کردیم که به رنگ کابینت‌های آشپزخانه نزدیک است؛ با این تفاوت که کمی روشن‌تر است و همچنان جلوه‌ای زنده و شاد دارد.

این اتاق دقیقاً به اندازه نیاز طراحی شده است. وقتی دختر بزرگ‌تر شود، فضای کافی برای قرار دادن یک تخت بزرگسال هم خواهد داشت، اما در حال حاضر ابعاد آن کاملاً با تناسبات یک خانه ییلاقی متعلق به اوایل قرن بیستم هماهنگ است. این اتاق بیشتر محلی برای استراحت و بازی است و اینکه مستقیماً به باغ راه دارد، ویژگی بسیار خاصی به آن بخشیده است.

حیاط پشتی واقعاً رؤیایی است. بعد از ساخت بخش جدید خانه، برای اینکه این حیاط دوباره به چنین فضای زیبایی تبدیل شود، چه کارهایی انجام دادید؟

وقتی کار را شروع کردیم، در قسمت پشتی خانه یک حیاط و فضای نشیمن بیرونیِ نامنظم و فرسوده وجود داشت. ما روی بخش‌های سنگ‌فرش و عناصر سخت محوطه کار کردیم و در نهایت قسمت پشتی خانه را به دو فضای مجزا تقسیم کردیم: یک بخش برای غذا خوردن و یک بخش برای قرار دادن آتشدان.

در پشت این قسمت، چند پله قرار دارد که از میان شیب زمین بالا می‌رود و به باغ پشتی می‌رسد. در باغ نیز مسیری طراحی شده که به یک نیمکت کوچک و میز کناری در گوشه‌ای از محوطه منتهی می‌شود.

انتخاب و کاشت گیاهان کاملاً بر عهده صاحبان خانه بود. واقعاً فوق‌العاده بود که با چنین باغبان‌های علاقه‌مندی کار می‌کردیم؛ افرادی که تا این اندازه به گیاهان بومی اهمیت می‌دادند. نتیجه واقعاً زیبا شده و مفهوم «خانه کوچک، باغ بزرگ» را به بهترین شکل برجسته می‌کند.