استودیوی سوئیسی هرتزوگ و دومورون از پیِ بتنی موجودِ یک ساختمان قدیمی‌تر برای مرکز دانشجویی و غذاخوری کالج امهرست استفاده کرده و طبقه‌هایی با چوب مهندسی‌شده (مَس تیمبر) روی آن اضافه کرده است.مرکز دانشجویی و غذاخوری کالج امهرست در ماساچوست از اسکلتِ مرکز علوم مریل ساخته شده است؛ ساختمانی آجری به سبک بروتالیست که در دهه ۱۹۶۰ توسط شرکت بوستونی کمپبل، آلدریچ و نالتی طراحی شده بود.
هرتزوگ و دومورون یک مرکز دانشجویی و سالن غذاخوری در کالج امهرست تکمیل کرده‌اند.هرتزوگ و دومورون ساختمان را از ۸۰٬۰۰۰ به ۱۲۰٬۰۰۰ فوت‌مربع (۷٬۴۳۲ به ۱۱٬۱۴۸ مترمربع) گسترش دادند تا مرکز دانشجویی و سالن غذاخوری ترکیبی را در خود جای دهد. این پروژه همچنین محوطه را باز کرد تا دیدهایی که پیش‌تر توسط ساختمان بروتالیست مسدود شده بود، آزاد شود.ساختمان مک‌گوایر که چسبیده به مرکز علوم مریل بود، تخریب شد.
این بنا روی یک محوطهٔ شیب‌دار و بر پیِ یک ساختمان از پیش موجود ساخته شد.این استودیو گفت: «هرچند در ابتدا مجاور محوطهٔ چهارگوش (کواد) بود،但随着 زمان موقعیتش به‌طور فزاینده‌ای مانع و مزاحم شد.»«از همان ابتدا، هدف این بود که از تکرار این وضعیت پرهیز شود و ساختمانی بازتر و فروتن‌تر در گفت‌وگو با محوطهٔ دانشگاه خلق شود.»پیِ ساختمان موجود از پیش شیبِ میان کواد تا فضای سبز را مدیریت کرده بود، بنابراین برای دستیابی به اهداف کربن‌خنثیِ امهرست، استودیو تصمیم گرفت از پی‌های بتنی موجود استفاده کند.
طبقه‌های بالایی با سِدر قرمزِ کم‌رنگ (با لکهٔ روشن) پوشانده شده‌اند و بازشوهایی دارند که نور را به طبقه‌های پایین‌تر می‌رسانند.دو پیِ طبقهٔ پایین حفظ شد و دو طبقه روی آن اضافه گردید.طبقه‌های بالایی با سِدر قرمز غربیِ کمی روغن‌کاری‌شده پوشانده شدند، در حالی که طبقه‌های پایین‌تر با سِدری پوشانده شدند که تقریباً کاملاً سیاه رنگ‌آمیزی شده بود. این تُنِ «بادمجانی» طوری طراحی شد که حسِ تدریجی از تیره به روشن را در امتداد شیب ایجاد کند و افزوده‌های طبقهٔ بالایی را برجسته سازد.در سراسر سازه، پیش‌آمدگی‌های عمیقِ بام ساخته شد که سایه‌اندازی خورشیدی و سرپناهی برای فضاهای بیرونی در طبقه‌های سوم و چهارم فراهم می‌کند. 33333 ستون‌های سازه‌ای چوبی (مَس تیمبر) با استفاده از اتصالِ تیرِ شکافته و کُرْبِل به ستون‌های بتنیِ از پیش موجود متصل شدند و فاصله‌های میان‌شان با چوب پر شد.این اتصال در طبقهٔ دوم رخ می‌دهد و آن را به سازه‌ای هیبریدی از چوب و بتن تبدیل می‌کند، در حالی که طبقه‌های سوم و چهارم تقریباً کاملاً از چوب مهندسی‌شده ساخته شده‌اند که از چوبِ کاج سیاهِ کانادایی (Black Spruce) به دست آمده است.یک فضای اجتماعی بزرگ روی بام، روی طبقهٔ سوم ساخته شد که در آن مجموعه‌ای از سازه‌های کم‌ارتفاعِ پاویون‌مانند قرار گرفت. این ساختمان‌ها یک تئاتر جعبه‌سیاه و انواعی از فضاهای مذهبی را در خود جای می‌دهند.یک آتریوم در طبقهٔ بالا نور را به دهانهٔ دایره‌ای می‌رساند. طبقهٔ سوم فضاهای مطالعه و فضاهای رویداد را در خود دارد و همچنین یک حیاطِ باغِ زمستانی دارد که با شیشه محصور شده تا نور از بالا به داخل بتابد.
یک پلکان مرکزی از میانِ سازه می‌گذرد، جایی که فضاهای اجتماعی و لابی‌ها قرار دارند.در طبقهٔ سوم، استودیو ورودی اصلی را هم‌سطح با کوادِ بالایی قرار داد. از اینجا، یک راهروی مرکزی شیبِ محوطه را به سمت پایین تا ورودیِ طبقهٔ اول در فضای سبز طی می‌کند.این راهرو از میان یک دهانهٔ دایره‌ای می‌گذرد که در دالِ بتنیِ کفِ طبقهٔ سوم ایجاد شده است.بیشترِ عملکردهای غذاخوری در دو طبقهٔ اول قرار گرفتند. راهروی اجتماعی به سمت پایین به فضاهای بزرگ‌ترِ لابی در طبقه‌های اول و دوم راه می‌برد.
اتصال‌های چوبیِ مَس تیمبر مستقیماً به ستون‌های سازه‌ای بتنی متصل شدند.یک برشِ جالبِ دیگر نیز در محلِ گذار از طبقهٔ اول به دوم قرار داده شد، با شیشه‌هایی که بالای راهروی اصلی اضافه شدند تا دید به داخل فضای غذاخوری باز شود.جزئیات چوبی مانند سقفِ شبکه‌بندی‌شده و دیوارها در طبقهٔ دوم به کار رفتند. در نقاط دیگر، عمدتاً در طبقهٔ اول، بتن به‌صورت نمایان رها شد.این طبقهٔ اول شامل فضاهای غذاخوری اضافی، یک اتاق پست (مِیل‌روم) و همچنین یک میکده (پاب) است که با همان چوب تیرهٔ نمای بیرونیِ طبقه‌های پایین پوشانده شده است.
این فضا مناطق باز و اتاق‌های شیشه‌ای (با نمای شیشه‌ای) را فراهم می‌کند.استودیو گفت همان‌طور که ساختمان محوطهٔ دانشگاه را دوباره به هم متصل می‌کند، از نظر مفهومی نیز آن را به اهداف آیندهٔ کربن‌خنثیِ مدرسه پیوند می‌زند.کریستوف روتینگر، شریکِ وابستهٔ هرتزوگ و دومورون، گفت: «این پروژه تاریخِ سایت را به آیندهٔ کالج امهرست پیوند می‌زند — ایجاد فضاهای جمعی برای زندگی و سلامت دانشجویان و پیگیری اقدام اقلیمی به‌عنوان یک اولویت مشترک.» استودیوی معماری ادعا کرد کاهش ۳۳ درصدی در کربنِ embodied (کربنِ نهفته/جاسازی‌شده) نسبت به ساختمانی با اندازه و نوع مشابه، و همچنین کاهش ۹۳ درصدی در کربنِ عملیاتی (operational) حاصل شده است. این عملکردِ کارآمد تا حدی به‌واسطهٔ آرایه‌های پنل خورشیدی ممکن شد که روی سازه‌های پاویون در طبقهٔ چهارم نصب شده‌اند.این همچنین اولین ساختمان آموزشیِ هرتزوگ و دومورون بود که در ایالات متحده تکمیل شد.
این استودیو اخیراً موزهٔ هنر «کلدر گاردنز» را در فیلادلفیا تکمیل کرده است.این استودیو همچنین در کنار EHDD انتخاب شد تا محوطهٔ پیشینِ بیرکن‌استاک در کالیفرنیا را به موزه‌ای طراحی برای مؤسسهٔ ایمز تبدیل کند.
