بیشتر نجارهایی که میشناسیم، تهمانده و تکههای باقیمانده از پروژهها را جمع میکنند و امیدوارند روزی برای یک برش باقیمانده با شکل عجیب یا یک تخته کاملاً صاف و صیقلی کاری پیدا کنند. بیلی میسون-واتس، طراح مبلمان و آشپزخانه که پشت برند «مید بای بیل» قرار دارد، انبوه قابلتوجهی از این تکهها را در کارگاهش در کاردیگانِ ولز گرد آورده بود. اما برخلاف دیگران در حرفهاش، او واقعاً برای همه آن باقیماندههای عجیب و غریب جایی پیدا کرد — آن هم در آشپزخانه خودش.

آشپزخانه، پیش از بازسازی

هر بخشی از فضای آشپزی خانوادهاش از یک پروژه قبلی به جا مانده است. میسون-واتس میگوید: «من واقعاً این ایده را دوست داشتم که انواع مختلفی از چوب داشته باشم تا همهچیز با هم همخوانی نداشته باشد.» او عمدتاً با گونههای بومی بریتانیا کار میکند. تنها در فضای آشپزخانه او چوبهای چنار لندن، افرا، زبانگنجشک، گردو، شاهبلوط، راش، بلوط و کاج قیری بازیافتی وجود دارد. او میافزاید: «برای خیلی از مردم، چوب همان چوب است. اما وقتی کنار هم قرار میگیرند، بسیار متفاوتاند.» بهطرز شگفتانگیزی، آشپزخانه چندچوبه میسون-واتس شبیه مجموعهای درهم و برهم از تکههای پراکنده به نظر نمیرسد. خودتان ببینید.

سرزمین عجایب چوب

میسون-واتس وقتی عکسی از آشپزخانهاش را در اینستاگرام منتشر کرد، نوشت: «این یک مهمانی چوب است.» در این مهمانی، هر چهرهای آشناست. کابینت و قفسه سینک، چنار لندنِ اضافی از یک طرح میز بودند. تکههای کاج قیری ضدپوسیدگی که پشتزمینه (backsplash) را تشکیل میدهند، از مبلمانی باقی مانده بودند که میسون-واتس برای یک هتل ساخته بود. ماگها روی یک قفسه قرار دارند که از کنار هم گذاشتن چوب بلوط ساخته شده است. روی آن، قفسههایی از شاهبلوط شیرین (باقیمانده از بازسازی یک آشپزخانه در لندن) قرار دارد که تختههایی از چوب زبانگنجشک از میانشان میگذرد. کابینت بلند خوراکیها (pantry) روکش بلوط دارد. میز غذاخوری مرکزی از زبانگنجشک است. سمت چپ اجاق، زیر صفحه کانتر از جنس فرمیکا، یک واحد کشو از بلوط سیاهشده (ebonized) قرار دارد. حتی کفپوش هم از چوبپنبه است!

میسون-واتس بخشی از این نتیجه هماهنگ را مدیون نورِ رو به شمالغربِ فضا میداند که در طول روز با درخششی سرد و غیرمستقیم همهچیز را یکدست میکند و شبها با تلألوئی گرم. تکه آخر این پازل، پوشش نهایی (finish) است. میسون-واتس روی همه چوبهایش از روغن موم سختِ «اولترا راو» ساختِ فیدلز استفاده میکند تا مطمئن شود تا حد امکان طبیعی به نظر میرسند. او میگوید: «این کار تُن چوب را کمی ظریفتر میکند، طوری که رنگ تند و ناهماهنگی به چشم نمیخورد.»

ذخیره سازی هوشمندانه

ذهنیت مبتکرانه طراح در زمینه استفاده مجدد، به بخش ذخیرهسازی هم کشیده شده بود. میسون-واتس برای ساختن یک رَک قابلمه، یک دسته جاروی ساده را برداشت و آن را داخل قفسههای افرا گذاشت. هرچند او بهطور کلی طرفدار آشپزخانههای بیروح و یکدستِ آیکیا نیست، اما چند قلاب S ساده از این خردهفروش سوئدی تهیه کرد تا بتواند ظروف پختوپز خود را به آنها آویزان کند.

قرارگیری بیدردسر دریچه تهویه

در حالی که هود تهویه شبیه به قطعات بازی تتریس به نظر میرسد که انتخابی معماری اندیشیدهشده است (حتی یکی از فالوورهای اینستاگرامش هم به شکل جذاب آن اشاره کرد)، میسون-واتس اعتراف میکند که این سیلوئت تقریباً تصادفی شکل گرفته است. او با خنده میگوید: «به خاطر این است که تنبلم.» «یک کانال مستقیم وجود داشت، اما اجاق را جابهجا کردم و قرار بود سوراخ دریچه تهویه را هم جابهجا کنم که نکردم.» پس از آن یک محفظه عجیب و غریب به شکل «L» ساخت.

لمسهای خانگی تکه های چوب تنها جزئیاتی نیستند که آشپزخانهاش را بسیار شخصی جلوه میدهند. در سراسر فضا یادگاریهای معناداری پراکنده است، مثل نقاشی قابشدهٔ دخترش که روی آن نوشته شده «دوستت دارم» و تصویرسازیای از دو هنرمند به نامهای هری داربی و آنا هاجسون. دستگیرههای کابینت را دوستی به نام تسا سیلوا ساخته که با پروتئینهای شیر مجسمه میسازد. میسون-واتس از او پرسید آیا میتواند دستگیرههایی بسازد که شبیه گیرههای دیواره صخرهنوردی باشند — و او هم چنین کرد.هر چیزی در این فضا داستان متفاوتی دارد، اما حس کلی که از همه آنها میگیرید آرامش است. میسون-واتس میگوید: «آن جا quite آرامشبخش است.» تمام آن چوب، فضا را به طبیعت پیوند میزند.